Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2011 r., Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając między innymi od uczestniczki postępowania koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu. W zażaleniu uczestniczka zarzuciła naruszenia art. 520 § 1 - 3 k.p.c. oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji gdy w postępowaniu nieprocesowym sąd zamierza odstąpić od zasady określonej w art. 520 § 1 k.p.c. powinien, szczególnie gdy wskazuje na to sytuacja majątkowa uczestnika, którego zamierza obciążyć kosztami, uzasadnić swoje rozstrzygniecie szerzej, a nie tylko poprzez odwołanie się do wyniku sprawy. Nie znajduje również uzasadnienia obciążenie uczestniczki kosztami pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy w urzędu w kwocie powiększonej o podatek od towarów i usług gdy koszty te nie przysługują od Skarbu Państwa. Koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu są zasądzane od Skarbu Państwa i tylko w tej sytuacji, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) istnieje podstawa prawna, aby powiększyć należną opłatę o podatek od towarów i usług.
Mając na uwadze, że zarzuty poniesione w zażaleniu okazały się uzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398¹⁵, w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.