Uzasadnienie
Skarga kasacyjna powódki podlega odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. w związku z art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. bowiem nie zawiera uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Nie stanowi uzasadnienia wniosku powołanie się skarżącej na rozbieżności występujące w orzecznictwie co do wykładni art. 720 k.c. w zakresie form umowy pożyczki przy braku wskazania orzeczeń sądów, w których dokonano różnej wykładni art. 720 k.c. w tym przedmiocie.
Jeżeli uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398⁴ § 1 pkt 4 w zw. z art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.) skarżący powinien nie tylko wskazać przepis, którego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, lecz także wskazać orzeczenia sądowe, w których dokonano rozbieżnej wykładni tego przepisu we wskazanym przez skarżącego zakresie. Niewskazanie takich orzeczeń prowadzi do oceny, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został uzasadniony, a zatem nie spełnia ona kreatywnego wymogu określonego w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c., co skutkuje jej odrzucenie na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c.
Odrzucając skargę kasacyjną Sąd Najwyższy nie uwzględnił zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku pełnomocnika pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego uznając, że ze względu na niskie dochody powódki, jej podeszły wiek i trudną sytuację materialną zachodzą podstawy z art. 102 k.p.c. do nieobciążania powódki kosztami postępowania.
jz