Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda Z. F. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 25 marca 2010 r., którym Sąd ten odrzucił pozew. Powód, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł od ww. postanowienia Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 398⁴ § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).
Wymagania te stanowią konstrukcyjne elementy skargi kasacyjnej. Skarżący musi jasno i jednoznacznie wskazać czy zaskarża orzeczenie w całości czy w części, a jeżeli w części, to jaką część orzeczenia obejmuje skargą kasacyjną i w zgodzie z podanym zakresem zaskarżenia sformułować wniosek kasacyjny o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia w części, która odpowiada wskazanej przezeń części, w jakiej zaskarżył orzeczenie. Określenie to musi być precyzyjne i nie może budzić wątpliwości, ponieważ decyduje o przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy, który nie może uchylić ani zmienić niezaskarżonej części orzeczenia Sądu drugiej instancji, nawet jeżeli zapadło ono z pogwałceniem istotnych przepisów postępowania (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).
Skarga kasacyjna powoda nie spełnia powyższych wymagań. Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c.
Na wniosek pozwanego, zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.