Uzasadnienie
Uczestniczka J. M. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 15 kwietnia 2011 r., którym została oddalona między innymi jej apelacja wniesiona od postanowienia Sądu Rejonowego w przedmiocie nabycia spadku po M. Ł. Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2011 r. jej pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedstawienie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania w terminie tygodniowym pod rygorem jej odrzucenia.
W wykonaniu zarządzenia pełnomocnik uczestniczki w piśmie procesowym z dnia 22 lipca 2011 r., podał, że uczestniczka składając skargę kasacyjną kieruje się uchybieniami dostrzeżonymi w trakcie postępowania przed sądem pierwszej instancji w zakresie pominięcia uczestnika postępowania, jakim jest Gmina M. oraz uwzględnienia testamentu własnoręcznego, którego nie ma w aktach sprawy. Z tych przyczyn wniesienie skargi kasacyjnej jest zdaniem uczestniczki uzasadnione.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 398⁴ § 2 k.p.c. skarga kasacyjna obok wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powinna także zawierać uzasadnienie wniosku. Ponieważ skarga nie spełniała tego wymagania pełnomocnik powoda został, zgodnie z art. 398⁶ § 1 k.p.c., wezwany zarządzeniem Przewodniczącego w Sądzie odwoławczym do uzupełnienia braku skargi w tym zakresie. Pomimo wezwania, pełnomocnik wady tej jednak nie usunął i nie przedstawił uzasadnienia wniosku. W piśmie złożonym w wykonaniu zarządzenia nie można doszukać się niczego, co mogłoby zostać uznane za argumentację prawną dotyczącą, którejkolwiek z przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymienionych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c.).
Pełnomocnik skarżącej w piśmie tym ograniczył się wyłącznie do powtórzenia postawionych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego. Te stwierdzenia nie wypełniają przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. obowiązku zawarcia w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.
Wobec nieusunięcia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ § 2 k.p.c. Skoro Sąd drugiej instancji skargi nie odrzucił, uczynił to zgodnie z art. 398⁶ § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy.
W sprawach o stwierdzenie nabycia spadku interes wszystkich uczestników jest zbieżny, oczekują bowiem na orzeczenie o stwierdzeniu nabycia spadku, niezależnie od tego, czy sami - i w jakim udziale - dziedziczą spadek.
Dlatego uznając, że brak jest podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił żądanie wnioskodawczyni zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego