Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać w swej treści, m.in., wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia.
Chodzi tu o odpowiednie wykazanie okoliczności, które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, tj. okoliczności określone w art. 398⁹ § 1 k.p.c. Brak w skardze kasacyjnej wniosku o rozpoznanie skargi i jego właściwego uzasadnienia powoduje odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia tego braku (art. 398⁶ § 2 k.p.c., por. np. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; nieopubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2005 r., II CSK 7/05, nie opubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2000 r., II CKN 1385/j00, OSNC 2001, z. 3, poz. 51).
W skardze kasacyjnej wniosek o jej rozpoznanie uzasadniano w ten sposób, że „orzeczenie Sądu Okręowego w P. z dnia 26.08.2005 r. oczywiście narusza prawo poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 172 k.c. (...)”. Podobna formuła została powtórzona w końcowym fragmencie skargi. Należy zaznaczyć, że motywacja taka nie spełnia jednak wymogu właściwego uzasadnienia skargi kasacyjnej przewidzianego w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. Uzasadnienie takie nie może bowiem sprowadzać się tylko do powołania się przez skarżącego na wcześniej przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie stanowi bowiem odrębny element konstrukcyjny każdej skargi kasacyjnej (art. 398⁴ § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 398⁶ § 2 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.