Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 5 grudnia 2006 r. oddalił apelację pozwanej M. B. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 30 marca 2006 r. w sprawie III C …/05 jako bezzasadną.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła pozwana zarzucając naruszenie art. 299 § 1 i § 2 w zw. z art. 280 k.s.h. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 398² § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, w sprawach gospodarczych - niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Skarga kasacyjna dotyczy w istocie ośmiu spraw ([…]), połączonych na rozprawie w dniu 6 października 2005 r. przez Sąd Rejonowy do wspólnego rozpoznania ze sprawą z powództwa H. K. (sygn. III C …/05/7) na podstawie art. 219 k.p.c. z uwagi na wspólne okoliczności faktyczne będące przedmiotem rozpoznania.
Uszło uwagi skarżącej, że połączenie kilku oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia na podstawie art. 219 k.p.c., nie oznacza powstania z tych spraw jednej nowej sprawy. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami.
W złożonej skardze kasacyjnej skarżąca oznaczyła wartość przedmiotu zaskarżenia kwotą 51 851, 35 zł, stanowiącą sumę wartości przedmiotu zaskarżenia wszystkich spraw. Oznaczenie to nie może być jednak uznane za miarodajne dla oceny dopuszczalności skargi. W razie bowiem połączenia spraw w trybie art. 219 k.p.c. o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia w każdej z tych spraw z osobna, a nie wynikająca z zsumowania wartości przedmiotów zaskarżenia połączonych spraw. Jest tak dlatego, że połączenie spraw do wspólnego rozpoznania ma jedynie charakter techniczny i nie odbiera tym sprawom samodzielności.
Skoro więc w przedmiotowej sprawie rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego nie przekracza ustawowego progu dopuszczalności skargi kasacyjnej określonego w art. 398² § 1 k.p.c. skargę jako niedopuszczalną odrzucono, nie obciążając pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.