Uzasadnienie
Skarga kasacyjna powódki nie została opłacona. Powódka wprawdzie została zwolniona od kosztów sądowych, jednak zgodnie z art. 100 ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, dalej jako „uksc” (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), strona, której sąd przyznał całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, ma obowiązek uiścić opłatę podstawową, o której mowa w art.14 uksc od wszystkich pism podlegających opłacie, chyba że przepis szczególny inaczej stanowi.
Po nowelizacji tej ustawy dokonanej ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, dalej jako „ustawa nowelizująca” (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123) wprawdzie nie istnieje już obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej przez stronę zwolnioną w całości od kosztów sądowych, jednak przepisy tej ustawy nowelizującej mają zastosowanie w sprawach, które zostały wszczęte po jej wejściu w życie (art. 2 ustawy nowelizującej).
Sprawa, w której wniesiona została skarga kasacyjna powódki wszczęta została przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. Skarga kasacyjna podlegała więc opłaceniu. Nieopłacenie skargi kasacyjnej skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 398⁶ § 3 w zw. z art. 130² § 3 k.p.c.
Skargę kasacyjną odrzuconą z powodu jej nieopłacenia, uznać należało jako wniesioną w sposób nieprofesjonalny. Wniosek do przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym podlegał z tego powodu oddaleniu. W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności adwokata ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123).
Sąd Najwyższy nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego, uznając, że – w sytuacji odrzucenia skargi kasacyjnej z powodów wskazanych wyżej – zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek w rozumieniu art. 102 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ i art. 391 § 1 k.p.c.