Uzasadnienie
Skarga kasacyjna w części objętej pismem procesowym z dnia 20 lutego 2006 r., odnośnie do pkt 2 zaskarżonego orzeczenia, była niedopuszczalna, ponieważ art. 519¹ § 1 k.p.c. nie przewiduje tego rodzaju środka zaskarżenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Również odnośnie do pkt 1 zaskarżonego orzeczenia skarga była niedopuszczalna ponieważ – jak wynika z uzasadnienia pisma procesowego z dnia 20 lutego 2006 r. – w istocie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie z dnia 23 stycznia 2006 r. o sprostowaniu oczywistego błędu pisarskiego; także na to postanowienie skarga kasacyjna nie przysługuje.
Skarga kasacyjna w części objętej pismem procesowym z dnia 28 lutego 2006 r. odnośnie do pkt 2 i 4 zaskarżonego orzeczenia była niedopuszczalna w świetle art. 519¹ § 1 k.p.c., ponieważ rozstrzygnięcie o odrzuceniu apelacji nie mieści się w hipotezie wymienionego przepisu, zaś postanowienie o wpisie ostrzeżenia nie jest postanowieniem co do istoty sprawy (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 1997 r. I CKN 31/96, OSNC 1997 nr 5, poz. 55, postanowienie SN z dnia 15 stycznia 1997 r. III Cz 1/97 – OSNC 1997 nr 4, poz. 37 oraz OSNC 1997, nr 6-7, str. 136). Niniejsze postanowienie w zakresie odmawiającym przyjęcia skargi do rozpoznania nie wymaga uzasadnienia (art. 398⁹ § 2 k.p.c.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.).