Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Ł. postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2005 r. ustalił, że nieletni P.M. jest sprawcą bliżej opisanych w nim czynów karalnych i na podstawie art. 6 pkt 9 u.p.n. orzekł wobec niego środek wychowawczy w postaci umieszczenia nieletniego w młodzieżowym ośrodku socjoterapii.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2006 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację obrońcy nieletniego od powyższego postanowienia.
W skardze kasacyjnej, wniesionej imieniem nieletniego przez jego obrońcę, skarżący zarzucił naruszenie art. 59 § 2 u.p.n., art. 378 § 1 k.p.c., art. 391 w zw.
z art. 328 § 2 k.p.c., art. 382 k.p.c. i wnosił o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego oraz postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 20 u.p.n. w sprawach nieletnich - z wyłączeniem postępowania poprawczego, powoływania i działania obrońcy oraz zbierania, utrwalania i prowadzenia dowodów przez Policję - stosuje się odpowiednio przepisy k.p.c. o trybie nieprocesowym. Na podstawie art. 59 § 2 u.p.n., jeżeli wobec nieletniego zastosowano środek wychowawczy, postępowanie odwoławcze toczy się na podstawie przepisów k.p.c., przy zachowaniu przepisów u.p.n. Dopuszczalność skargi kasacyjnej od postanowień w sprawach nieletnich, w których zastosowano środek wychowawczy podlega więc ocenie na odstawie art. 519¹ k.p.c. W myśl jego § 1 w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje - jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej - od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego z wyłączeniami wskazanymi w § 4 tego przepisu.
W pozostałych sprawach rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje tylko w sprawach wymienionych w § 2 i 3 art. 519¹ k.p.c., pośród których nie wskazuje się spraw nieletnich. Sprawy te nie należą też do kategorii wymienionych w § 1 art. 519¹ k.p.c. spraw z zakresu prawa osobowego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CKN 155/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 21).
Z tych względów wniesiona skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c.