Uzasadnienie
Powód Henryk C. wniósł do Sądu Najwyższego pismo (z dnia 26 października 1996 r.), w którym domaga się "rewizji wyroku Sądu Wojewódzkiego VII Wydział Pracy we Wrocławiu [...] ze względu na obrazę przepisów o rażącym charakterze". Wcześniej powód skierował do Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu kasację od wyroku w sprawie oznaczonej sygnaturą [...], która postanowieniem tego Sądu z dnia 2 października 1996 r. została odrzucona. Ustawa z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189) wprowadziła instytucję kasacji (rozdział 11 KPC) z mocą od dnia 1 lipca 1996 r. (art. 14 ustawy).
Kwestionowany przez powoda wyrok został wydany w dniu 15 lutego 1996 r., a więc przed wejściem w życie przepisów wprowadzających kasację. W związku z tym Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 393⁵ KPC odrzucił kasację powoda jako niedopuszczalną.
Pismo powoda z dnia 26 października 1996 r., choć mowa jest w nim o "rewizji wyroku", w istocie stanowi zażalenie na postanowienie Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucające jego kasację. W jego treści wymienia się bowiem to postanowienie z dnia 2 października 1996 r. oraz wyrażona jest dezaprobata wobec zawartego w nim rozstrzygnięcia. Zażalenie powoda nie może zostać uwzględnione, gdyż jak słusznie stwierdził Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, od wyroków wydanych przed dniem 1 lipca 1996 r. kasacja nie przysługuje...(art. 14 w związku z art. 11 cyt. ustawy z dnia 1 lipca 1996 r.).
Z powyższych względów na podstawie art. 385 KPC w związku art. 393¹⁹ i art. 397 § 2 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.