Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 maja 2006 r. [...] wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Suwałkach odrzucił apelację pozwanej S. Kopalni Surowców Mineralnych Spółki z o.o. w S. od wyroku Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 9 marca 2006 r. Sąd ustalił, że w postępowaniu toczącym się w wyniku zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej instancji wydanego po wejściu w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398) mają zastosowanie przepisy tej ustawy (art. 149 ust. 1). Zgodnie z art. 35 tej ustawy od apelacji w sprawie z zakresu prawa pracy powinna być uiszczona opłata podstawowa w kwocie 30 zł. Apelacja została wniesiona przez radcę prawnego bez uiszczenia opłaty. Na podstawie art. 130² § 3 k.p.c. nieopłacona apelacja wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego podlega odrzuceniu bez wzywania do uiszczenia opłaty. Sąd pierwszej instancji powinien apelację odrzucić na podstawie art. 370¹ k.p.c., lecz nie dostrzegł braku opłaty. Dlatego Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. odrzucił apelację.
Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem pozwana wnosząc o jego uchylenie.
Zarzuciła ona naruszenie przepisu art. 373 k.p.c., zgodnie z którym apelacja nieodrzucona przez sąd pierwszej instancji może być odrzucona przez sąd drugiej instancji jedynie na posiedzeniu niejawnym. Jeżeli zatem nie została odrzucona na posiedzeniu niejawnym i doszło do rozprawy, odrzucenie apelacji było sprzeczne z powołanym przepisem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione. Przepis art. 373 k.p.c. w zdaniu pierwszym stanowi, że sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. W tym przypadku apelacja ulegała odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji na podstawie art. 130² § 3 k.p.c., który stanowi, że sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej, obliczonej od wskazanej przez strony wartości przedmiotu zaskarżenia. Apelacja podlegała opłacie w wysokości stałej 30 zł określonej w art. 35 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a pismo zostało wniesione przez radcę prawnego.
Po przedstawieniu apelacji sądowi drugiej instancji, sąd ten miał obowiązek ją odrzucić na podstawie art. 373 k.p.c. Użyte w tym przepisie określenie „odrzuca na posiedzeniu niejawnym” oznacza, że w przypadku dostrzeżenia okoliczności uzasadniających odrzucenie apelacji, sąd drugiej instancji nie musi wyznaczać rozprawy. Jednakże rozpoznanie na rozprawie sprawy, która może być rozpoznana na posiedzeniu, nie stanowi uchybienia. Uchybieniem byłoby rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym sprawy, dla której przepisy zastrzegają przeprowadzenie rozprawy. Nieodrzucenie apelacji z przyczyn wymienionych w art. 373 k.p.c. na posiedzeniu niejawnym nie wyłącza późniejszego odrzucenia tej apelacji na rozprawie. Tak orzekł Sąd Najwyższy w niepublikowanym postanowieniu z dnia 5 lutego 1999 r., III CKN 1118/98. W związku z tym odrzucenie przez sąd drugiej instancji na rozprawie apelacji, która ulegała odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji nie narusza przepisu art. 373 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 398¹⁴ k.p.c. w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.