Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu postanowieniem z 5 lutego 1997 r. [...] odrzucił kasację powoda, podając w uzasadnieniu, że kasacja została wniesiona po upływie terminu i przez osobę nieuprawnioną (przez powoda osobiście, nie działającego przez adwokata).
Sąd wyraził też pogląd, że ubieganie się przez powoda o ustanowienie adwokata z urzędu przez zawarcie takiego wniosku w kasacji wniesionej po upływie terminu nie może spowodować uzupełnienia kasacji. Po otrzymaniu odpisu tego postanowienia powód złożył pismo zatytułowane "prośba", w którym podał, że "odpisał" późno, bo nie ma pieniędzy. Przedstawił swoją sytuację materialną i opisał, że nie stać go na opłacenie adwokata. Pismo to Sąd Wojewódzki potraktował jako zażalenie i przedstawił Sądowi Najwyższemu.
Zdaniem Sądu Najwyższego z treści pisma powoda nie wynika zamiar zaskarżenia postanowienia z 5 lutego 1997 r., lecz wyraźnie domaga się on ustanowienia adwokata z urzędu. Wniosek ten podlegać winien rozpoznaniu na ogólnych zasadach (art. 117 KPC) i o jego bezzasadności nie może świadczyć sam upływ terminu do wniesienia kasacji. Przyczyny uchybienia terminowi podlegałyby ocenie Sądu dopiero w razie złożenia wniosku o jego przywrócenie. Wobec błędnego zakwalifikowania pisma procesowego powoda postępowanie zażaleniowe podlegało umorzeniu.
Z tych względów orzeczono, jak w postanowieniu na mocy art. 355 § 1 KPC w związku z art. 391, 39320 i 397 § 2 KPC.