Uzasadnienie
Józef F. wniósł kasację od wyroku Sądu Najwyższego-Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 28 marca 1974 r. [...].
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Instytucja kasacji od orzeczeń wydanych przez sąd drugiej instancji i kończących postępowanie w sprawie, wprowadzona została ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej
- - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189). Ustawa ta weszła w życie z dniem 1 lipca 1996 r. (art. 14). Kasacja przysługuje więc stronie tylko od orzeczeń sądu drugiej instancji, kończących postępowanie w sprawie wydanych po tej dacie (art. 392 KPC w brzmieniu po nowelizacji).
W ustawie z dnia 1 marca 1996 r. w art. 12 przewidziano możliwość złożenia kasacji od orzeczeń, które uprawomocniły się przed dniem 1 lipca 1996 r., ale uprawnienie to przyznano Ministrowi Sprawiedliwości i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a nie stronom.
Wniesienie zatem przez stronę kasacji od wyroku Sądu Najwyższego wydanego w 1974 r. nie jest dopuszczalne.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy uznał, że przedmiotowa kasacja podlega odrzuceniu na podstawie art. 393⁸ § 1 KPC.