Uzasadnienie
Powód Jerzy S., po otrzymaniu na swój wniosek odpisu wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 10 lipca 1996 r. wraz z uzasadnieniem wniósł osobiście kasację od tego wyroku. Postanowieniem z dnia 14 października 1996 r. Sąd Wojewódzki odrzucił kasację jako wniesioną po terminie oraz przez osobę nieuprawnioną. Drugim postanowieniem z tego samego dnia Sąd Wojewódzki ustanowił dla powoda adwokata z urzędu. Pismem z dnia 28 października 1996 r. powód wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji motywując to odmową sporządzenia kasacji przez kilku łódzkich adwokatów. Pismami z dnia 5 listopada 1996 r. Sąd wezwał powoda i jego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu przez dołączenie prawidłowo sporządzonej kasacji. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik powoda wniósł kasację dnia 21 listopada 1996 r. Treść kasacji ograniczała się do poparcia kasacji powoda i jego wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd Wojewódzki wezwał pełnomocnika powoda do uzupełnienia kasacji przez wskazanie jej podstaw. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 1996 r. Sąd przywrócił powodowi termin do wniesienia kasacji uznając, że trudności w znalezieniu adwokata oznaczają brak winy powoda w przekroczeniu terminu do jej wniesienia. Pismem z dnia 17 grudnia 1996 r. pełnomocnik powoda uzupełnił kasację przez wskazanie jej podstaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 168 § 1 zd. 1 KPC jeżeli strona nie dokona w terminie czynności procesowej bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy nie podziela poglądu Sądu Wojewódzkiego, iż trudności w znalezieniu adwokata usprawiedliwiają spóźnione złożenie kasacji, albowiem w Łodzi jest wielu adwokatów i powinnością powoda było odszukanie takiego z nich, który podejmie się wniesienia kasacji stosownie do art. 39³ § 1 KPC. Wskazane trudności tylko wyjątkowo i w zbiegu z innymi niezawinionymi okolicznościami mogą uzasadniać przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.
Po wtóre, należy podnieść, że według art. 169 § 3 KPC równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności procesowej. Do wniosku powoda o przywrócenie terminu kasacja nie była dołączona. Trafnie zatem Sąd Wojewódzki wezwał powoda do uzupełnienia tego braku. Nie został on jednakże uzupełniony, gdyż kasacja złożona przez pełnomocnika powoda dnia 21 listopada 1996 r. nie odpowiadała wymogom z art. 39³ KPC, jako że nie zawierała podstaw kasacyjnych. Taka kasacja podlega odrzuceniu przez sąd II instancji na podstawie art. 393 5
KPC jako niedopuszczalna. Sąd Wojewódzki powinien ją zatem odrzucić, a nie wzywać do uzupełnienia braków.
Z tych względów na podstawie art. 393⁸ § 1 orzeczono jak w sentencji.