Uzasadnienie
Pozwany Zbigniew K. wniósł kasację [...] "od wyroku Sądu odwoławczego z dnia 14 sierpnia 1996 r. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia 29 maja 1996 r. [...]". Kasacja ta podlega odrzuceniu, gdyż wniesiona została z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 393⁴ KPC. W myśl tego przepisu kasację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie miesięcznym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. W myśl art. 387 § 3 KPC, orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie, która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji zażądała doręczenia. Przepis ten nie przewiduje doręczenia tylko sentencji wyroku, co oznacza, że ma on zastosowanie tylko wtedy, gdy strona wystąpiła z żądaniem wydania orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Regulację zawartą w art. 393⁴ KPC należy rozumieć w ten sposób, iż termin miesięczny liczony jest od doręczenia orzeczenia dokonanego w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 387 § 2 KPC.
To zaś oznacza, że tylko wtedy, gdy strona zażądała w terminie tygodniowym doręczenia jej orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem, można mówić, iż spełnione zostało wstępne wymaganie dla powstania możliwości wniesienia kasacji. Natomiast gdy z takim żądaniem nie wystąpiła bądź też występując z nim przekroczyła siedmiodniowy termin do zgłoszenia żądania doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 387 § 3 KPC), miesięczny termin przewidziany w art. 393⁴ KPC w ogóle nie może rozpocząć swojego biegu, a tym samym niemożliwe jest wniesienie kasacji. O przekroczeniu siedmiodniowego terminu z art. 387 § 3 KPC należy mówić także wtedy, gdy wprawdzie orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręczone zostało stronie, ale naruszone zostało wymaganie dotyczące zgłoszenia przez stronę odpowiedniego żądania w terminie tygodniowym. Doręczenie bowiem następuje w takim przypadku z naruszeniem art. 387 § 3 KPC, zaś w art. 393⁴ KPC idzie tylko o takie doręczenie wyroku lub postanowienia, które dokonane zostało zgodnie z wymaganą procedurą, a więc w następstwie zgłoszonego w terminie żądania przez stronę, by doręczono jej orzeczenie wraz z uzasadnieniem.
Pismem z dnia 16 sierpnia 1996 r. strona pozwana zwróciła się do Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu o przesłanie jej sentencji wyroku z dnia 14 sierpnia 1996 r. [...], która została jej wydana. Następnie pismem z dnia 4 września 1996 r. zawiadomiła Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, że w poprzednim jej piśmie zaszła pomyłka i że idzie jej o przesłanie sentencji powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, który skutkiem tego (wraz z uzasadnieniem) został jej doręczony. W istocie strona pozwana z żądaniem doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem wystąpiła dopiero w piśmie z dnia 4 września 1996 r., a więc z przekroczeniem terminu ustanowionego w art. 387 § 3 KPC.
W ocenie Sądu Najwyższego brak było podstaw - czego zdaje się pośrednio nie przyjmować Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - do uznania, iż żądanie strony pozwanej doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem zostało zgłoszone w piśmie z dnia 16 sierpnia 1996 r., a nie w piśmie z dnia 4 września 1996 r. Oznacza to, że przekroczony został siedmiodniowy termin do zażądania doręczenia wyroku z uzasadnieniem, a tym samym jego doręczenie [...] nie mogło wywołać skutku przewidzianego w art. 393⁴ KPC, tj. otwarcia możliwości wniesienia kasacji od tego wyroku. W tych warunkach wniesiona przez stronę pozwaną kasacja jest niedopuszczalna ("z innych przyczyn" - w rozumieniu art. 393⁵ KPC) i w skutek tego zaszła konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 393⁸ § 1 KPC.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.