Uzasadnienie
Powodowie Małgorzata M. i Feliks R. wnieśli kasację od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 25 lutego 1999 r., którym zmieniony został wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Jeleniej Górze i powództwa ich o zasądzenie odszkodowania od Handlowo-Produkcyjnej Spółdzielni „S.Ch.” w J.G. zostały oddalone.
W kasacji podniesiony został zarzut naruszenia prawa materialnego „w postaci § 4 spółdzielczych umów o pracę z dnia 28 grudnia 1990 r. łączących strony poprzez przyjęcie, iż wypowiedzenie przez powodów w dniu 28 czerwca 1996 r. członkostwa w spółdzielni uniemożliwiło stronie pozwanej przedstawienie im propozycji zatrudnienia ich na innych stanowiskach zgodnie z kwalifikacjami.” Żadna inna podstawa kasacji nie została przytoczona ani w jej petitum, ani w uzasadnieniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 393³ KPC kasacja powinna zawierać między innymi przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu co najmniej jednego przepisu prawa materialnego lub procesowego, którego naruszenie zarzuca się w kasacji. Nie jest to wymaganie formalne, którego niespełnienie mogłoby zostać uzupełnione po upływie terminu do wniesienia kasacji.
Przytoczenie podstaw należy do istotnych cech kasacji, a brak przytoczenia czyni kasację niedopuszczalną.
Podstawą kasacji nie może być zarzut naruszenia umowy (czy też jej fragmentu). Umowa zawarta między stronami procesu nie jest prawem ani przepisem w rozumieniu art. 393 pkt 1 i 2 KPC. Treść umowy jest okolicznością faktyczną podlegającą ustaleniu, a wykładnia umowy podlega przepisom Kodeksu cywilnego dotyczącym czynności prawnych.
Kasacja nie zawiera wskazania żadnego przepisu, który zdaniem powodów został naruszony przy ustaleniu treści umowy lub jej tłumaczeniu. Jest ona więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 393⁸ § 1 KPC w związku z art. 393⁵
KPC.