Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 czerwca 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 7 lutego 2008 r., a to z tej przyczyny, że została wniesiona po terminie z art. 398⁵ § 1 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powódki wniósł o jego uchylenie.
Zarzucił, że odpis wyroku z dnia 7 lutego 2008 r. wraz z uzasadnieniem otrzymał dnia 31 marca 2008 r., a tym samym, termin do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Na wstępie trzeba zauważyć, że wniosek o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem złożony na podstawie art. 387 § 3 k.p.c. nie jest czynnością procesową związaną z postępowaniem przed Sądem Najwyższym w rozumieniu art. 87¹ § 1 k.p.c. Czynność ta nie ma bowiem bezpośredniego związku z postępowaniem przed Sądem Najwyższym. Powódka była zatem uprawniona do żądania, na podstawie art. 387 § 3 k.p.c., doręczenia wyroku z dnia 7 lutego 2008 r. wraz z uzasadnieniem. Sąd Apelacyjny wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczył, zgodnie z art. 133 § 3 k.p.c., pełnomocnikowi powódki, jej mężowi W. T., w dniu 21 marca 2008 r. Oznacza to, że od tego dnia biegł termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a co za tym idzie, zasadnie Sąd Apelacyjny uznał, iż termin ten nie został przez powódkę zachowany. Pogląd zażalenia, że otwarcie tego terminu nastąpiło dopiero z dniem doręczenia (31 marca 2008 r.) profesjonalnemu pełnomocnikowi na jego wniosek odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pomija rozstrzygającą okoliczność, że przed tym dniem nastąpiło skuteczne doręczenie tego orzeczenia innemu pełnomocnikowi powódki, jej mężowi.
Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.