Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 9 marca 2010 r.
Sąd Apelacyjny obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanych jedynie w połowie ich wysokości, aczkolwiek apelację jego oddalił w całości.
Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną powoda.
W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o zmianę tego rozstrzygnięcia przez nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego w jakimkolwiek zakresie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym. Wprawdzie kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 394¹ § 3, art. 398²¹ i art. 397 § 2 k.p.c.).
Sąd Najwyższy uznał natomiast za zasługujący na uwzględnienie wniosek powoda o odpowiednie zastosowane art. 102 k.p.c. w odniesieniu do niniejszego postępowania zażaleniowego, dlatego też nie obciążył go kosztami tego postępowania.