Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 maja 2007 r. Sąd Apelacyjny odmówił powodowi B.K. doręczenia odpisów wyroku tego Sądu z dnia 13 lipca 2006 r. wraz z uzasadnieniem. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika to, że powód spóźnił się z wnioskiem o doręczenie (art. 387 § 3 k.p.c.). Wcześniej, postanowieniem z dnia 8 maja 2007 r. (sprostowanym postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r.) oddalono wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2006 r. wraz z uzasadnieniem (k. 368 akt sprawy).
W zażaleniu na postanowienie z dnia 23 maja 2007 r. pełnomocnik powoda wnosił o jego uchylenie i wniosek ten motywował tym, że powód nie korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 maja 2007 r.), co – według pełnomocnika
- - „usprawiedliwia nieprawidłowe złożenie przez niego (powoda) wniosku o doręczenie uzasadnienia i wystarczy do przyjęcia, że do uchybienia terminu doszło nie z jego winy.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 394¹ § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje m.in. od postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie.
Zaskarżone postanowienie z dnia 23 maja 2007 r. nie może, być zaliczone do tej kategorii postanowień. Stanowisko orzecznictwa Sądu Najwyższego w tej materii jest ukształtowane i jednoznaczne. Postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia żądania wyroku sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394¹ § 2 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2006 r., II CZ 63/06, nieopubl.).
W tej sytuacji niedopuszczalność zażalenia powoduje odrzucenie tego środka odwoławczego na podstawie art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. i w zw. z art. 373 k.p.c.
Ustanowiony dla powoda pełnomocnik z urzędu wnosił w zażaleniu o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie”. Zgodnie z § 20 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U.
nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać także oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia pełnomocnika powoduje niemożność przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu stosownie do postanowień wspomnianego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.
O kosztach postępowania zażaleniowego przysługujących pozwanemu orzeczono przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.