Uzasadnienie
Skarga kasacyjna wniesiona przez zawodowego pełnomocnika powoda nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c., brak w niej mianowicie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, co stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej. Spełnienie obowiązku wynikającego z art. 398³ § 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać na stwierdzeniu, że „zagadnieniem prawnym …jest kwestia zastosowania do materii sprawy niniejszej przepisów art. 224 i nast. k.c. do sytuacji, gdy powodowie zaprzestawszy być właścicielami i wieczystymi użytkownikami spornej nieruchomości stali się jej posiadaczami samoistnymi i dokonywali nakładów na nieruchomość, których rozliczenia domagają się w niniejszym procesie, wymagają więc sądowej wykładni te przepisy w kontekście zakresu władztwa powodów nad nieruchomością oraz kwestia braku zastosowania w stanie faktycznym sprawy przepisów art. 931 i nast. k.p.c., które niewłaściwie zinterpretowane i zastosowane przez oba sądy – legły u podstaw oddalenia powództwa i w konsekwencji apelacji powodów”.
Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na twierdzeniu o występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego, bądź potrzebie dokonania wykładni przepisów prawa sprawia, że autora skargi kasacyjnej obciąża obowiązek sformułowaniu tego zagadnienia i wskazania argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11). Twierdzenie o potrzebie dokonania wykładni przepisów prawa również powinno zostać uzasadnione przez przedstawienie wywodu prawnego. W skardze kasacyjnej – jak wskazuje przytoczony fragment jej uzasadnienia - brak jest rozważań z przytoczeniem argumentów, które prowadziłyby do rozbieżnych ocen, skarżący nie wykazał także, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa.
Skarga kasacyjna niespełniająca wymagania, o którym mowa w art. 398⁴ pkt 3 in fine k.p.c. podlegała więc odrzuceniu (art. 398⁶ § 3 k.p.c.).
Wobec tego, że skarga kasacyjna sporządzona została sprzecznie z zasadami profesjonalizmu, należało oddalić wniosek o przyznanie kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności adwokata ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej (postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz.123).
jz