Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2007 r. orzekł o umieszczeniu I.H. w domu pomocy społecznej bez jej zgody. W ocenie Sądu Rejonowego spełnione zostały wszystkie przesłanki z art. 38 i 39 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego. Apelację uczestniczki postępowania I.H. od tego postanowienia Sąd Okręgowy w W. oddalił postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r.
Od postanowienia Sądu Okręgowego uczestniczka wniosła skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Niniejsza sprawa została wniesiona na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego. Stosownie do art. 42 tej ustawy postępowanie toczy się przed sądem opiekuńczym i stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.
Dopuszczalność skargi kasacyjnej w postępowaniu nieprocesowym określa art. 519¹ k.p.c. Zgodnie z art. 519¹ § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego, powstania wspólności majątkowej między małżonkami. Wynika z tego, że w postępowaniu opiekuńczym o przyjęcie osoby do domu pomocy społecznej bez jej zgody skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Niedopuszczalna skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Z powyższych względów na mocy art. 398⁶ § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.