Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
VIII K 37/24
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.
albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
USTALENIE FAKTÓW
Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1.
D. K. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
Ocena dowodów
Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☒ 1.1.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1
D. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
Wyrok wydano w trybie art. 343a kpk.
Sąd uznał oskarżonego D. K. za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach od 1 do 70 części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że:
- - oskarżony dopuszczając się czynów opisanych w punktach 68, 69 i 70 części wstępnej wyroku z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu;
- - czyny opisane w punktach od 1 do 70 części wstępnej wyroku zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, tj. siedemdziesięciu przestępstw z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to w myśl art. 91 § 1 kk na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk wymierza mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
Zgodnie z treścią art. 286 § 1 kk karze podlega ten, kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Czynność sprawcza polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym. Doprowadzenie należy tu rozumieć jako wywołanie niekorzystnej dla pokrzywdzonego decyzji rozporządzającej w odniesieniu do jego mienia. Oszustwo określone w § 1 jest przestępstwem materialnym. Skutek stanowi niekorzystne rozporządzenie mieniem. Do momentu, kiedy rozporządzenie nastąpi, można mówić tylko o usiłowaniu oszustwa, z chwilą rozporządzenia zostaje ono dokonane (wyrok SN z 8.01.1999 r., V KKN 513/97). Stronę podmiotową oszustwa z § 1 stanowi zamiar bezpośredni. Jest to przestępstwo kierunkowe.
Oskarżony w pełni świadomie i z zamiarem bezpośrednim kierunkowym wprowadzał w błąd zainteresowanych zakupem biletów poszczególnych pokrzywdzonych podając nieprawdziwe informacje odnośnie swoich danych osobowych, posiadanych przedmiotów sprzedaży oraz zamiaru wywiązania się z umowy. Konsekwencją tego było dokonywanie przez pokrzywdzonych płatności za pośrednictwem systemu (...) na rzecz oskarżonego, a więc w każdy wypadku postępowanie oskarżonego doprowadziło podmiot pokrzywdzony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Zdaniem Sądu zarzucanego czynu oskarżony dopuścił się działając w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk.
D. K. dopuścił się poszczególnych przestępstw w krótkich odstępach czasu. Odległości między poszczególnymi czynami wynosiły jeden lub kilka dni do kilku miesięcy. W art. 91 § 1 kk chodzi o odstępy czasu (odległość na osi czasu) między dowolnym oznaczonym przestępstwem należącym do rozpatrywanego zbioru przestępstw danego sprawcy oraz dwoma innymi oznaczonymi przestępstwami należącymi do tego zbioru, a mianowicie przestępstwem popełnionym bezpośrednio przed nim i przestępstwem popełnionym bezpośrednio po nim. Odstępy czasu między innymi przestępstwami należącymi do rozpatrywanego zbioru przestępstw danego sprawcy (np. pierwszym oraz ostatnim w porządku chronologicznym, jeżeli zbiór ten składa się z więcej niż dwóch przestępstw) nie muszą być „krótkie”, mogą być dłuższe.
D. K. dopuścił się poszczególnych przestępstw z wykorzystaniem takiej samej sposobności a nawet w ten sam sposób. Ogłoszenie dotyczące sprzedaży biletu na wydarzenie kulturalne lub rozrywkowe zamieszczał na portalu społecznościowym po czym za pośrednictwem systemu płatności (...) otrzymywał zapłatę za wystawiony przedmiot. W każdym wypadku nie wywiązywał się z zawartej umowy doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem osoby zainteresowane nabyciem biletu.
Nadto Sąd uznał, że oskarżony D. K. z popełniania przypisanych przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu. W literaturze i orzecznictwie przez pojęcie stałego źródła dochodu rozumie się zarówno sytuację, gdy działalność przestępcza jest jedynym źródłem dochodu sprawcy, jak i taką, gdy stanowi dodatkowe, ale regularne jego źródło. Rozumie się przez to pojęcie pewną powtarzalność. Na aprobatę zasługuje definicja zaproponowana przez (...). Według niej istotą bycia przestępcą zawodowym jest to, że sprawca popełnia więcej niż jedno przestępstwo, traktując to jako swoistą działalność gospodarczą ((...), Prawnokarne, s. 59). Niewątpliwie zachowanie oskarżonego należy ocenić w kategoriach art. 65 § 1 kk. Oskarżony na przestrzeni trzech lat (grudzień 2019 – grudzień 2022) ze znaczną częstotliwością dokonywał tych jednakowych występków które stanowiły one dla niego stały i regularny dochód.
W konsekwencji sąd uznał, iż zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona ciągu siedemdziesięciu przestępstw z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk
☐ 1.2.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐ 1.3.
Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐ 1.4.
Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
KARY, Środki Karne, Przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
D. K. 1 1
Odnosząc się do wymierzonej kary, wskazać należy że z uwagi na popełnienie przestępstwa w warunkach art. 65 § 1 kk do oskarżonego należało stosować przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk, które przewidują że sąd wymierza karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia a może ja wymierzyć do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Czyn z art. 286 § 1 kk zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.
Tak więc możliwe było wymierzenie kary pozbawienia wolności od 7 miesięcy do 12 lat.
Jako okoliczności obciążające sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego, za przestępstwa z art. 286§1 kk.
Z kolei jako okoliczności łagodzące sąd uwzględnił przyznanie się oskarżonego do winy i złożenie szczerych wyjaśnień przed sądem. Ponadto sąd wziął pod uwagę, iż oskarżony aktualnie dostrzega potrzebę naprawienia wyrządzonych szkód i już w toku postępowania podjął działania w kierunku uiszczenia należności pokrzywdzonym.
Zdaniem sądu kara 9 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do wagi czynu, stopnia społecznej szkodliwości i winy oskarżonego.
W sytuacji, gdy oskarżony podjął działania ukierunkowane na poczynienie zmian w swoim życiu, kara ta ma szansę spełnić funkcję wychowawczą, prewencyjną, jak i represyjną wobec oskarżonego. Orzeczenie kary pozbawienia wolności w takim wymiarze stanowi dla oskarżonego szansę, by kontynuować proces tych zmian.
Dodatkowo zauważyć należy, iż orzeczenie kary pozbawienia wolności w wyższym wymiarze nie leżało również w interesie pokrzywdzonych, bowiem pożądane jest by oskarżony pracował i wywiązywał się z obowiązku naprawienia szkody co możliwe jest tylko w wypadku odbycia kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.
D. K. 2 1
Na podstawie art. 44 § 2 kk sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa telefonu komórkowego marki M. model (...) jako służącego oskarżonemu do popełnienia przestępstwa.
D. K. 3 1
Ponadto sąd na podstawie art. 46 §1 kk nałożył na oskarżonego obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz poszczególnych pokrzywdzonych kwot wynikających z przypisanych oskarżonemu czynów wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia popełnienia przestępstwa. Obecnie instytucja z art. 46 § 1 KK ma charakter kompensacyjny. Nie wynika z tego jednak automatycznie, że sąd orzekając obowiązek naprawienia szkody zobligowany jest do zasądzenia odsetek od dnia jej wyrządzenia. W dalszym ciągu, co wynika z przepisów prawa cywilnego, okoliczność ta powinna zostać oceniona w realiach konkretnej sprawy.
Skoro jednak w niniejszym wypadku szkoda wyniknęła z czynu niedozwolonego, którego charakter wskazywał, że już w dniu jego popełnienia znana była oskarżonemu wysokość wyrządzonej szkody, a zatem – innymi słowy – wysokość jego zobowiązania wobec pokrzywdzonych, to sąd uznał, że datą początkową, od jakiej winny być naliczone ustawowe odsetki, jest data popełnionego przestępstwa.
Sąd miał na uwadze, że w toku procesu oskarżony wpłacił środki pieniężne (k. 2090, 2091, 2100, 2101, 2102) na numery rachunków bankowych kilku pokrzywdzonych, jednak z uwagi na brak pewności czy środki te rzeczywiście pokrzywdzeni otrzymali Sąd zdecydował o zasądzeniu również właściwych kwot z odsetkami na rzecz tych osób. Oskarżony oświadczał, że nie ma kontaktu z pokrzywdzonymi a przelewów dokonywał na numery rachunków bankowych które uzyskał z akt sprawy. Jednakże z uwagi na to że pokrzywdzeni nie brali udziału w posiedzeniu nie było możliwe ustalenie czy rachunki te wciąż należą z do nich.
Należy zaznaczyć, że w przypadku dochodzenia przez pokrzywdzonych w postępowaniu egzekucyjnym uiszczonych należności, oskarżony będzie mógł bronić się właściwymi środkami przewidzianymi w kpc.
Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
- 6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.
Koszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności 4
Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa. Sąd doszedł do wniosku, iż uiszczenie przez oskarżonego kosztów sądowych, byłoby zbyt uciążliwe mając na uwadze wysokość jego zobowiązań wobec pokrzywdzonych.
1Podpis