Uzasadnienie
M. S. oskarżyła A. N. o to, że:
- 1. w okresie od kwietnia 2014 roku do chwili obecnej ujawnia publicznie pozyskane od V. G. dokumenty prywatne M. S., tj. wypis ze szpitala – (...) w W., opinię sądowo-psychiatryczną sporządzoną na potrzeby postępowania przed Sądem Rejonowym w Chełmie i inne, tj. o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k.;
- 2. w okresie od kwietnia 2014 roku do chwili obecnej szkaluje M. S. w stosunku do osób trzecich nazywając ją obraźliwymi określeniami: psychiczna, oszustka, złodziejka, wariatka, niepoczytalna itp., tj. o czyn z art. 216 § 1 k.k.
Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje
W. C. był prezesem (...) Izby Gospodarczej, a A. N. jego zastępcą, natomiast M. S. prowadziła kancelarię (...), która współpracowała z (...) Izbą Gospodarczą w sprawie pozyskiwania przez izbę środków unijnych na rozwój przedsiębiorczości. A. N. powziął informacje o toczącym się przeciwko M. S. postępowaniu karnym o czyn z art. 286 § 1 k.k. dotyczącym wyłudzenia środków unijnych oraz jej problemach ze zdrowiem psychicznym i w 2014 roku podczas rozmowy z W. C. podzielił się swoimi obawami o bezpieczeństwo finansowe wspólnych przedsięwzięć i nazwał M. S. psychiczną, złodziejką, wariatką i niepoczytalną oraz okazał wypis ze szpitala – (...) w W., opinię sądowo-psychiatryczną sporządzoną na potrzeby postępowania przed Sądem Rejonowym w Chełmie dotyczące M. S.. Rozmowę tę mogli słyszeć obecni w pomieszczeniach zarządu (...) Izby Gospodarczej min.: A. G., A. K., J. C. i inne osoby. Rozmowy te słyszała również D. Ł., która słyszała również jak A. N. zwraca się do M. S. brzydkimi epitetami, a było to w 2014 roku. A. N. nie był dotychczas karany, jest zdrowy psychicznie, ma wykształcenie zawodowe, pracuje jako prezes fundacji, jest żonaty.
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków: M. S. – k. 37v-38, D. Ł. – k. 38, W. C. – k. 47-48v, ponieważ są logiczne, niesprzeczne w zasadniczej treści i konsekwentne w odniesieniu do ujawnionych zeznań ze sprawy II K 658/16 Sądu Rejonowego w Puławach – k. 49-52 i ze sprawy VIII GC 1939/14upr Sądu Rejonowego Lublin-Wschód – k. 93-97 oraz potwierdzone nagraniem rozmowy – k. 109-110, którego autentyczności nikt nie zakwestionował. Sąd obdarzył wiarą dane zawarte w wywiadzie policyjnym – k. 25, danych z Krajowego Rejestru Karnego – k. 24, 60, 102 i opinii sądowo-psychiatrycznej – k. 69-70, ponieważ zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości.
A. N. nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że jego zdaniem popełnione przez niego czyny nie spełniają przesłanek przestępstw zniesławienia i znieważenia.
Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że zachowanie oskarżonego polegające na poinformowaniu W. C. o problemach zdrowotnych M. S. i pokazaniu mu jej dokumentacji medycznej nie wyczerpało przesłanek art. 212 § 1 k.k., ponieważ były to wiadomości prawdziwe, a oskarżony nie jest osobą zobowiązaną do zachowania tajemnicy służbowej dotyczącej stanu zdrowia M. S., a poza tym działał w interesie (...) Izby Gospodarczej w przekonaniu, że problemy zdrowotne i prawne oskarżycielki prywatnej mogą mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie izby. Wypowiadane przez A. N. wyzwiska jak: psychiczna, oszustka, wariatka, niepoczytalna nie zostały wypowiedziane w obecności pokrzywdzonej ani publicznie ani w obecności osób, które z dużym prawdopodobieństwem przekażą jej tę treść, tym bardziej, że W. C. informację o tych wyzwiskach przekazał jej dopiero po ponad roku, więc zachowanie to nie wyczerpuje przesłanek znieważenia określonych w art. 216 § 1 k.k. Wyzwiska jakie miał kierować wobec M. S. A. N. bezpośrednio w 2014 roku o czym zeznała D. Ł. uległy przedawnieniu zgodnie z art. 101 § 2 k.k., gdyż akt oskarżenia został złożony w dniu 20 maja 2016 roku, a więc ponad rok od opisywanych zdarzeń.
Wszystkie dowody jakie zostały przeprowadzone w sprawie wskazują na zdarzenia z roku 2014. Biorąc powyższe pod uwagę sąd doszedł do przekonania, że jedynym wyrokiem jaki może przy takich ustaleniach zapaść jest wyrok uniewinniający.