Uzasadnienie
Powód (...) Bank S.A. we W. wystąpił przeciwko pozwanej E. L. o zapłatę kwoty 6 788,67 zł wraz z odsetkami w sposób wskazany w pozwie. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania.
W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał, że żądana kwota wynika z umowy kredytu zawartej w formie pisemnej w dniu 06.10. 2014r. Pozwana zobowiązała się spłacać kredyt w miesięcznych ratach. W związku z rażącym naruszeniem przez pozwaną warunków umowy umowa została wypowiedziana. W dniu 06.10.2015r. całe zobowiązanie zostało postawione w stan natychmiastowej wymagalności. Na dochodzoną kwotę składa się: 5 879,24 zł tytułem kapitału, 594,11 zł suma odsetek umownych i karnych wyliczona na dzień sporządzenia pozwu tj. 05.07.2016r., 311,32 zł kwota kosztów monitów i upomnień, 3,90 zł tytułem opłaty za pakiet usług bankowych.
Sąd ustalił i zważył, co następuje.
Powód w celu potwierdzenia żądania pozwu przedłożył dowody w postaci: umowy o kredyt (k. 16), wykaz odsetek, kosztów monitów i upomnień, zestawienie wpłat, wykaz opłat za pakiet usług bankowych (k. 14-15), tabelę opłat i prowizji (k. 17), a okoliczności związane z nienależytym wywiązywaniem się z umowy kredytu, jej wypowiedzeniem i zasadnością roszczenia powoda nie były przez pozwaną kwestionowane. Jedyną, podnoszoną przez pozwaną kwestią był brak środków finansowych na dokonanie spłaty długu. Na rozprawie w dniu 28 marca 2017r. pozwana wskazała, że utrzymuje się z renty w kwocie 1 300 zł. Jest wdową. Mieszka z dwoma synami, jeden syn pracuje dorywczo, drugi się uczy. Na media wydatkuje miesięcznie kwotę 300 zł. Dostaje pomoc z Caritasu.
W związku ze stanowiskiem pozwanej, Sąd nie miał wątpliwości aby uznać zasadność roszczenia pozwu. Wysokość zobowiązania pozwanego została należycie przez powoda udokumentowana, a strona przeciwna nie przedstawiła dowodów kwestionujących wyliczenia powoda.
Sąd uwzględniając argumenty pozwanej dotyczące jej trudnej sytuacji materialnej uznał, iż właściwym w niniejszej sprawie będzie rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty w oparciu o treść przepisu art. 320 kpc. Przepis ten stanowi, że w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Zdaniem Sądu okoliczności, iż pozwana znajduje się w trudnej sytuacji finansowej uzasadnia zastosowanie dobrodziejstwa z art. 320 kpc. Należy zaznaczyć, iż uprawnienie z art. 320 kpc przysługuje sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. Trudności w spełnieniu świadczenia mogą być obiektywne, spowodowane nieurodzajem czy klęską żywiołową, mogą być jednak także spowodowane działaniem samego dłużnika. Skorzystanie z przysługującego sądowi uprawnienia ma na celu także uchronienie pozwanego od postępowania egzekucyjnego, tak aby umożliwić mu wykonanie wyroku w sposób dobrowolny.
Przy ustalaniu wysokości rat Sąd wziął pod uwagę również istotny interes powoda.
Jednocześnie na skutek oczywistej omyłki Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda wyłącznie kwotę 6 473,35 zł to jest kwotę niespłaconego kapitału 5 879,24 zł oraz 594,11 zł tytułem sumy odsetek umownych i karnych wyliczonych na dzień sporządzenia pozwu tj. 05.07.2016r. Wskazaną kwotę Sąd rozłożył na 21 rat tak jak w pkt I wyroku z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku zwłoki w płatności którejkolwiek z rat. Z uwagi na rozłożenie świadczenia na raty w punkcie II wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepisy art. 98 kpc zasądzając od pozwanej na rzecz powoda zwrot kosztów uiszczonej opłaty i kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.