Uzasadnienie
Z. i E. Ś. są właścicielami hotelu (...) położonego w L. przy ul. (...). Hotel jest prowadzony przez ich córkę A. Ś..
DOWÓD: zeznania świadka Z. Ś. k. 6-7, 133v, A. Ś. k. 133-133v.
W dniu 09.01.2014r. w hotelu tym zameldował się G. H. i przebywał tam wraz ze swoją dziewczyną M. S. (2) w pokoju dwuosobowym w okresie od dnia 09.01.2014r. do dnia 23.01.2014r. Podczas pobytu w hotelu oskarżony uregulował należność za czas od dnia 09.01.2014r. do 13.01.2014r. Pomimo wielokrotnych wezwań przez A. Ś. nie wpłacił pozostałej należności. W godzinach rannych dnia 23.01.2014r. oskarżony opuścił hotel informując prowadzącą A. Ś.,iż wróci wieczorem by uregulować żądaną kwotę. Na wezwanie w/w pozostawił w recepcji swoje prawo jazdy, dwie karty płatnicze oraz odzież. W pokoju hotelowym pozostała M. S. (2), która wyprowadziła się z niego następnego dnia tj. 24.01.2014. na wyraźne żądanie oskarżonego. Od dnia 23.01.2014r. G. H. nie powrócił do hotelu i pomimo wielokrotnych telefonicznych zapewnień do jakich dochodziło podczas rozmów z A. Ś. do dnia rozprawy nie uregulował pozostałej zaległości. Nie odpowiadał również na pisemne wezwania do zapłaty. Po upływie pewnego czasu zaprzestał odbierania telefonów od pokrzywdzonej.
DOWÓD: wyjaśnienia oskarżonego G. H. k. 51-52, 132v, zeznania świadka A. Ś. k. 133-133v, M. S. (2) k. 133v-134, wezwania do zapłaty k. 4 i 5.
We wskazanym wyżej okresie G. H. nie pracował. Nie osiągał żadnych dochodów. Nie posiadał majątku Od dnia 06.05.2013r. nie posiadał w kraju miejsca stałego pobytu. Wspólnie ze swoją dziewczyną prowadził wędrowniczy tryb życia. Od dnia 09.06.2014r. jest tymczasowo aresztowany i przebywa w Zakładzie Karnym nr 1 we W. do dyspozycji Prokuratury Rejonowej w Złotoryi.
DOWÓD: wyjaśnienia oskarżonego G. H. k. 51-52, 132v, zeznania świadka M. S. (2) k. 133v-134, wydruk z Centralnej Ewidencji Ludności k. 21-22, wydruk z bazy KSiP k.23, wydruk dotyczący osób osadzonych k. 43-46.
W przeszłości był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym za czyny zabronione opisane w treści art. 286§1 k.k.
DOWÓD: wyjaśnienia oskarżonego G. H. k. 51-52, 132v, karta karna k. 33-34, odpisy wyroków k. 89-99, 105-106, 109-112, 126-128.
Słuchany zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak również przed Sądem oskarżony G. H. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach zaprzeczył, aby jego celem było wyłudzenie usługi hotelowej. Jak stwierdził w tamtym czasie otrzymywał dochody z tytułu realizacji umów zleceń polegających na pisaniu biznesplanów dla potencjalnych klientów. Miał zamiar uregulować przedmiotowe zadłużenie, jednakże został zatrzymany do dyspozycji Prokuratury Rejonowej w Złotoryi i osadzony w Zakładzie Karnym co uniemożliwiło mu spłatę zadłużenia na rzecz pokrzywdzonych. W pozostałej części podtrzymał ustalony przez Sąd stan faktyczny.
Sąd zważył co następuje
Tylko wyjaśnienia oskarżonego G. H., które korelowały z ustaleniami faktycznymi Sądu orzekającego należało uznać za wiarygodne. W pozostałej, zaś części należało potraktować je li tylko jako nieudolną próbę obrony sprawcy przed poniesieniem konsekwencji prawnych popełnionego czynu. W tym bowiem zakresie były one sprzeczne w zebranym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym - o czym mowa w dalszej części pisemnych motywów rozstrzygnięcia, zasadami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Niewątpliwie bowiem, co znalazło wyraz nie tylko w wyjaśnieniach G. H., ale również zeznaniach świadków A. Ś., Z. Ś. oraz M. S. (2) - oskarżony w okresie od 09.01.2014r. do dnia 23.01.2014 r. był zameldowany i przebywał w hotelu (...) położonym w L. przy ul. (...) wspólnie ze swoją dziewczyną w pokoju dwuosobowym, gdzie w/w korzystali z jego usług. Bezspornym było również i to, iż w/w uregulował należności za czas od dnia 09.01.2014r. do dnia 13.01.2014r.
Pomimo jednak faktu, iż w/w w tym okresie nie posiadał środków finansowych niezbędnych na uregulowanie powyższej należności, jak również żadnych możliwości osiągnięcia dochodu niezbędnego do spłaty zadłużenia po upływie 13.01.2014r., w dalszym ciągu korzystał z usług hotelowych i pomimo wielokrotnych wezwań do zapłaty kierowanych przez A. Ś. nie spłacił przedmiotowego zadłużenia pomimo zapewnienia o możliwościach i zamiarze jego uregulowania. Co również istotne oskarżony w dniu 23.01.2014r. wyprowadził się z przedmiotowego hotelu informując właściciela, iż spłaci zadłużenie, czego jednak nie uczynił pomimo wielkokrotnych wezwań kierowanych do niego ustnie, jak również pisemnie przez menadżera A. Ś.. Zważyć również należało, iż o zamiarach sprawcy świadczyło to, iż podał on przed zameldowaniem w hotelu jako swoje zamieszkanie adres R. ul. (...), gdy faktycznie od dnia 06.05.2013r. był z niego wymeldowany.
Również dalsze jego twierdzenia, w których oświadczył, iż jego celem nie było wyłudzenie usługi hotelowej, o której mowa w zarzucie aktu oskarżenia, zaś nie uregulowanie przedmiotowego zadłużenia było spowodowane faktem zatrzymania i osadzenia w zakładzie zamkniętym do dyspozycji Prokuratury Rejonowej w Złotoryi - także w świetle zebranych dowodów, jak również wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – ostać się jako prawdziwe nie mogły. Jak bowiem ustalono w toku niniejszego postepowania oskarżony opuścił przedmiotowy hotel w dniu 23.01.2014r., zaś zatrzymany został i osadzony dopiero w dniu 09.06.2014r. tj. po upływie 6 miesięcy i skoro jak stwierdził w tamtym czasie posiadał możliwości zarobkowe z tytułu sporządzania dla potencjalnych klientów biznesplanów, a tym samym osiągał wymierne dochody, to nie wywiązywanie się przy wielokrotnych wezwaniach pokrzywdzonych do zapłaty zadłużenia bezspornie świadczy o tym, iż w/w nie miał zamiaru zapłaty za wykonane na jego rzecz usługi, zaś celem jego działania było wyłudzenie przedmiotowego świadczenia.
Co równie istotne jak zeznała konkubina oskarżonego M. S. (2) w/w już w trakcie pobytu w hotelu nie posiadał środków na uregulowanie za pobyt i po opuszczeniu go w dniu 23.01.2014r., następnego dnia zażądał od w/w także opuszczenie hotelu bez uregulowania należności za pobyt. To zachowanie dodatkowo – zdaniem Sądu –świadczyło o przestępczych intencjach sprawcy i podjętym zamiarze. Tak zebrane dowody osobowe w postaci zeznań świadków, o których mowa wyżej zostały potwierdzone i uzupełnione materiałem dowodowym i dokumentacją tj. wezwania do zapłaty, wydruku z KSiP.
Tym samym wina i sprawstwo oskarżonego G. H. należało uznać za bezsporne i niewątpliwe. Na marginesie należało także podnieść, iż w trakcie postepowania jurysdykcyjnego oskarżony złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej w trybie art. 387§1 k.p.k. wnosząc o wymierzenie mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (k.132) na co nie wyraził zgody oskarżyciel publiczny. G. H. w okresie od 09 do 23 stycznia 2014r. w L. woj. (...), działając z zamiarem bezpośrednim i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wyłudził opłatę za pobyt w hotelu (...) w wymienionym okresie opiewającej na kwotę 1.080 zł w ten sposób, iż wynajął na taki okres pokój dwuosobowy, z góry powziętym zamiarem nie wywiązania się z obowiązku zapłaty, a następnie opuścił hotel bez uiszczenia zapłaty, przez co doprowadził Z. Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wymienionej kwocie, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karany wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Katowice Wschód w Katowicach w sprawie IIIK 334/08 z dnia 29 sierpnia 2008r. na karę 2 lat pozbawienia wolności (obejmującym wyrok Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 13 listopada 2002r. w sprawie IIK 918/02 za czyny z art. 286§1 k.k. i inne, gdzie wymierzono mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrok Sądu Rejonowego Katowice Wschód w Katowicach z dnia 20 marca 2008r. w sprawie IIIK 93/08 za czyn z art. 286§1 k.k. i inne, gdzie wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności), którą to karę odbył w wymiarze powyżej sześciu miesięcy pozbawienia wolności w okresie od 10 grudnia 2008r. do 24 października 2010r.
Swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu zabronionego opisane w treści art. 286§1 k.k. w zw z art. 64§1 k.k. Wymierzając karę Sąd orzekający za okoliczności obciążające uznał dotychczasową wielokrotną karalność G. H. w tym za przestępstwa przeciwko mieniu oraz sposób jego dotychczasowego życia. Nie dopatrzył się okoliczności łagodzących. Uwzględniając powyższe, jak również fakt, iż sprawca działał z niskich pobudek zasługujących na szczególne potępienie, sposób działania i zachowanie oskarżonego nie tylko tempore criminis, ale również po popełnieniu przestępstwa, wielość podobnych przestępstw jakich dopuszczają się sprawcy na terenie kraju – należało zważyć, iż stopień winy i społecznej szkodliwości czynu jakiego dopuścił się oskarżony były znaczne. G. H. jest sprawcą wysoce zdemoralizowanym i niepoprawnym – o czym świadczą uprzednie skazania, w tym za przestępstwa opisane w treści art. 286§1 k.k. W świetle powyższego zarówno okoliczności podmiotowe, jak i przedmiotowe uzasadniały przekonanie, iż pomimo niskiej wysokości szkody, która była skutkiem popełnionego przez w/w przestępstwa - to jednak należało wymierzyć G. H. karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Rejonowy w Lubaniu nie dopatrzył się przesłanek, aby tak orzeczoną sankcję warunkowo zawiesić na okres próby wskazany w ustawie Kodeks Karny. Na podstawie art. 46§1 k.k. orzekł od oskarżonego G. H. na rzecz pokrzywdzonego Z. Ś., obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz w/w, kwoty 1.080 zł tytułem popełnionego przez sprawcę przestępstwa. Na podstawie art. 29 ust.1 ustawy Prawo o Adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. S. (1) kwotę 516,60 zł, w tym podatek VAT w kwocie 96,60 zł tytułem udzielonej oskarżonemu obrony z urzędu. Oskarżony nie pracuje, nie posiada dochodów, ani oszczędności.
Nadto pozostaje tymczasowo aresztowany i osadzony w Zakładzie Karnym w W.. W świetle powyższego na podstawie art. 624§1 k.p.k. Sąd Rejonowy w Lubaniu zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i na podstawie art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył mu opłaty.