Uzasadnienie
K. P. (1) zatrudniony jest w II Liceum Ogólnokształcącym im. T. K. w K. na stanowisku nauczyciela bibliotekarza.
Pokrzywdzonemu zostały zlecone zastępstwa za nieobecnych nauczycieli w dniach 6, 11 i 18 lutego 2019 r. Zastępstwa te były realizowane odpowiednio w klasie 1g, 1 c oraz 1 d. K. P. (1) realizując te godziny dokonał w dzienniku elektronicznym wpisu następujących tematów zajęć „ (...) ”, „Przypomnienie podstawowych zasad funkcjonowania biblioteki szkolnej”, „Życie i twórczość A. A. ”. W czasie tych lekcji K. P. (1) winien wykonywać obowiązki na terenie biblioteki. Z ewidencji czasu pracy wynika, iż K. P. (1) odpracował te godziny. Karta ewidencji czasu pracy została zatwierdzona przez dyrektora (dowód: protokół kontroli – k. 5-127, przydział czynności dla K. P. – k. 182-183, informacja o zaplanowanych zmianach – k. 184-186, plan pracy biblioteki – k. 187-189, dziennik biblioteki szkolnej – k. 215-216, częściowo wyjaśnienia obwinionej – k. 217-218, zeznania K. P. – k. 218).
Obwiniona M. G. ma 59 lat. Ma wykształcenie wyższe, pracuje jako dyrektorka II Liceum Ogólnokształcącego im. T. K. w K.. Zarabia ok. 5000 zł miesięcznie. Nie była uprzednio karana (dane osobowe – k. 1, 217).
Obwiniona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, iż w ramach zastępstw realizowane były tzw. lekcje biblioteczne, których przeprowadzenie należy do obowiązków pokrzywdzonego. Ponieważ tematyka tych lekcji nie wykraczała poza zakres obowiązków pokrzywdzonego dlatego w jej ocenie wynagrodzenie za te godziny nie należało się pokrzywdzonemu. Obwiniona nie kwestionowała faktu, iż pokrzywdzony w wymienionych wyżej terminach zastępował innych nauczycieli.
Z tych przyczyn Sąd dał wiarę zarówno wyjaśnieniom obwinionej jak i zeznaniom świadków, a także zgromadzonym dokumentom, gdyż spór dotyczył jedynie charakteru zastępstw odbywanych przez pokrzywdzonego.
Zgodnie z treścią art. 282 § 1 pkt 1 k.p karze podlega ten, kto nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę (…).
Zgodnie z treścią art. 35 ust. 3 ustawy Karta nauczyciela, wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe i za godziny doraźnych zastępstw wypłaca się według stawki osobistego zaszeregowania nauczyciela, z uwzględnieniem dodatku za warunki pracy. Natomiast art. 35 ust. 2a cyt. ustawy zawiera definicję godziny doraźnego zastępstwa, zgodnie z którą przez godzinę doraźnego zastępstwa rozumie się przydzieloną nauczycielowi godzinę zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych powyżej tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych, której realizacja następuje w zastępstwie nieobecnego nauczyciela.
W ocenie Sądu biorąc pod uwagę, tryb w jakim polecono pokrzywdzonemu zastępstwa innych nauczycieli, tzn. pokrzywdzony dowiadywał się o zastępstwie na krótko przed terminem zastępstwa, wykonywał je w godzinach pracy biblioteki, co powodowało konieczność przerwania lub odłożenia wykonywanych obowiązków bibliotekarza, realizacja tych godzin następowała w zastępstwie nieobecnych nauczycieli przesądzały o tym, iż były to godziny zastępstwa doraźnego w rozumieniu art. 35 ust. 2a ustawy Karta nauczyciela. W klasach, w których zastępstwa się odbywały, tzw. lekcje biblioteczne pokrzywdzony przeprowadził już wcześniej.
W ocenie Sądu bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, iż pokrzywdzonemu zostały przydzielone obowiązki zgodne z jego umiejętnościami. Tak dzieje się w przypadku większości zastępstw, nauczyciel j. angielskiego prowadzi w trakcie zastępstwa lekcje języka angielskiego a nie fizyki. W ocenie Sądu o tym, czy dane zajęcia można zakwalifikować jako godzinę zastępstwa doraźnego nie przesądza zgodność tematu zajęć z kwalifikacjami nauczyciela ale okoliczności przydzielenia zastępstwa (doraźność, czyli tymczasowość) i cel jaki zastępstwo ma realizować. W omawianym przypadku był to co najmniej cel opiekuńczy. Dlatego w ocenie Sądu pokrzywdzony uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia za odpracowane godziny. Nie wypłacając tego wynagrodzenia pracodawca dopuścił się wykroczenia z art. 282 § 1 pkt 1 k.p.
Biorąc pod uwagę kwotę niewypłaconego wynagrodzenia Sąd ocenił, iż czyn obwinionej ma średni stopień społecznej szkodliwości. Obwiniona działała umyślnie. Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność jej czynu. W ocenie Sądu nie jest konieczne wymierzanie obwinionej kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Kara 1000 zł grzywny w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia zawinienia. Obwiniona nie była wcześniej karana za wykroczenia przeciwko prawom pracowniczym, co stanowi istotną okoliczność łagodzącą.
Na podstawie art. 119 § 1 k.p.w. Sąd obciążył obwiniona kosztami postępowania.
SSR Agnieszka Wachłaczenko