Uzasadnienie
Oskarżony R. K. w okresie od 15 maja do 14 sierpnia 2015 roku, dopuścił się popełnienia czynów stanowiących ciąg przestępstw z art. 244 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. i za te czyny na podstawie art. 91 §1 k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. sąd wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zarazem w trybie art. 69 §1 i 2 k.k. i art. 70 §1 pkt i k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 lata. (dowód:
odpis wyroku k. 37.)
Z uwagi na ustalony stan faktyczny, Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego wypełniało dyspozycję występków z art. 244 k.k. Z przepisu tego odpowiada, ten kto m.in. nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności czy prowadzenia pojazdów (..). Przewiduje on dla sprawcy karę pozbawienia wolności do lat 3.
Na podstawie art. 244 k.k., Sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, czyli w takim wymiarze o jaki wnosił prokurator po uzgodnieniu z oskarżonym (kara 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania i zasądzenie kosztów postępowania). Orzeczona kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, zapewne spełni cele postępowania karnego. Uzmysłowi oskarżonemu stopień jego zawinienia i naganność postępowania. Jednocześnie sąd na skutek oczywistej omyłki określił wymiar czasowy warunkowego zawieszenia na okres 4 lat, pomimo iż postanowieniem z dnia 10 marca 2016 roku, uwzględnił w całości wniosek oskarżyciela publicznego złożony w trybie art. 335 k.p.k. o wymierzenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3. W kwalifikacji prawnej czynu i podstawie prawnej skazania ujęto art. 4 §1 k.k., gdyż kilka czynów zostało popełnionych przed wejściem w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku, nowelizującej przepisy Kodeksu karnego i innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz.396), w wyniku czego poprzednio obowiązujący - zważywszy na rodzaj uzgodnionej kary - stan prawny (do dnia 1 lipca 2015 roku) był dla oskarżonego względniejszy.
Wymierzając oskarżonemu uzgodnioną karę za popełnione przestępstwo, Sąd zmierzał do tego, aby cele kary i jej dolegliwość nie przekraczały stopnia społecznej szkodliwości. Sąd wziął przy tym pod uwagę również okoliczność obciążającą, tj. wcześniejszą karalność. Okoliczność łagodząca to szczere przyznanie się do winy.
Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. oraz art. 627 k.p.k., Sąd orzekł o kosztach sądowych nakładając na oskarżonego obowiązek ich poniesienia. Na koszty te złożyła się opłata od wymierzonej kary (180 zł), ryczałt za doręczenia (2 x 20 zł) oraz opłata za uzyskanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (30 zł).