Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
II K 497/23
USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1.
G. S.
1. w okresie od 20 września 2022 roku do dnia 21 września 2022 roku w L. przy ul. (...), na terenie komisu samochodowego (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego marki E. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...) oraz o numerze VIN (...) o wartości 40 000 zł na szkodę W. C., tj. o czyn z art. 278 § 1 kk
2. okresie od 20 września 2022 roku do dnia 21 września 2022 roku w L. przy ul. (...), na terenie komisu samochodowego (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) oraz o numerze VIN (...) o wartości 64 000 zł na szkodę W. C., tj. o czyn z art. 278 § 1 kk;
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
G. S. formalnie został zatrudniony w komisie (...) od 1 czerwca 2020r. na 1/4 etatu jako pracownik biurowy; faktycznie pracę rozpoczął już w maju 2020r., po natychmiastowym zwolnieniu przez W. C. poprzedniego pracownika z powodu podejrzenia o kradzież;
w dniu 22 września 2022r. oskarżony w związku z nieporozumieniami z W. C. postanowił odejść i porzucił pracę, na te okoliczność zostało mu wystawione świadectwo pracy;
dokument PIT -11 za 2020 rok dotyczący wynagrodzenia oskarżonego został złożony do US w/m w styczniu 2021r, natomiast za kolejne lata pracy, tj.2021 i 2022 - w lutym 2023r.;
oskarżyciel posiłkowy posiadał tylko potwierdzenie odbioru przez oskarżonego deklaracji PIT za 2022r.
wyjaśnienia G. S. 59-61, 202v-203 informacja PIT za 2020, 2021 i za 2022r. z potwierdzeniem odbioru 376-385 umowy o pracę i świadectwo pracy 69-70, 305-306 faktycznie oskarżony i oskarżyciel posiłkowy mieli cichą spółkę, mimo że Komis (...) była spółką zarejestrowaną na W. C. i jego żonę;
oskarżony G. S. oprócz pracy w komisie od 9.00 do 17.00 z ewentualnymi przerwami na wyjazd do urzędów w celu załatwienia formalności dotyczących sprowadzanych samochodów oraz do mechaników odnośnie napraw w pojazdach, około 2-3 razy w miesiącu wspólnie z W. C. wyjeżdżał po zakup samochodów do (...), najczęściej do X.; wszystkie samochody były kupowane i rejestrowane na komis;
oskarżony z oskarżycielem dzielili koszty jak wspólnicy, natomiast składki na ubezpieczenie były odprowadzane przez komis zgodnie z treścią umowy o zatrudnienie z G. S.;
początkowo w celu sprowadzenia aut wynajmowali lawetę od S. J.; wtedy dzielili się jej kosztami po połowie;
następnie G. S. przejął leasing P. (...) od W. C., a ten wziął w leasing lawetę; G. S. z W. C. dzielili się kosztami obu leasingów;
G. S. rozliczał koszty i przekazywał W. C., ten je akceptował i oddawał księgowej wraz z umowami sprzedaży pojazdów oraz fakturami;
wyjaśnienia G. S. 215, 202v-203, 297,388v-389 zeznania S. J. 284v-285 zeznania V. Z. (1) 213 zeznania J. O. 284 artykuł z Gazety (...) z 3.02.2021r.
210 zeznania P. A. 351-352 umowa o pracę 305,306 dokumenty ZUS 307-345 dokumenty przedłożone przez oskarżonego z kopiami faktur i rozliczeniami 62-73, 123-142, 217-269 załącznik- żółty skoroszyt oskarżony sam ustalał z klientami szczegóły sprzedaży, m.in. negocjował cenę, w przypadku usterek obniżał ustaloną kwotę zapłaty, wystawiał faktury i obsługiwał kasę fiskalną; płacił mechanikom za naprawy sprowadzonych pojazdów, a także przedkładał dokumenty i opinie o stanie technicznym aut do Urzędu Celnego oraz wpłacał do UC opłaty z tytułu sprowadzenia pojazdów;
oskarżony prowadził na swoje potrzeby zeszyt, w którym zapisywał sprowadzone pojazdy, wydatki na części i kwoty do rozliczenia z oskarżycielem posiłkowym zeznania O. I. 213v zeznania H. D. 214v-215, zeznania Z. O. 276v zeznania S. I. 282v-283v zeznania W. I. 283v-284 zeznania V. Z. (2) 211v-212v zeznania P. H. 295v-296v zeznania R. S. 214 zeznania Z. Z. 212v-213 wyjaśnienia G. S. 202v-203, 215, 368v-369, 388v-389, 390v załącznik - czarny zeszyt w 2022r. sprzedaż samochodów w komisie drastycznie spadła;
W. C. zależało na sprzedawaniu pojazdów stojących na placu nawet w cenie zakupu, gdyż potrzebował pieniędzy na wypłaty dla pracowników swojej drugiej firmy;
stosunki między wspólnikami zaczęły się psuć, oskarżyciel uważał, że oskarżony oszukuje go przy sprzedaży samochodów z komisu oraz "jeździ lawetą po kraju i świadczy usługi";
szczególnie ostry spór powstał przy zakupie przez komis pojazdu X. oraz P. (...) i innych z datą zakupu przez komis 30.08.2022r.;
dnia 29.08.2022r. W. C. zarządził inwentaryzację komisu celem ustalenia stanu pojazdów i wygaszania działalności;
w dniu 20.09.2022r. oskarżony miał się rozliczyć z oskarżycielem posiłkowym za swoje nadgodziny oraz poniesione opłaty celne i opłacanie mechaników, łącznie była to kwota około 100 tys. zł;
G. S. i W. C. ustalili, że na poczet rozliczenia oskarżony otrzyma dwa pojazdy, tj. E. (...) (2) i T. (...); G. S. w obecności oskarżyciela wystawił faktury na te auta; z powodu posiadanych uszkodzeń zostały one następnie przekazane do mechanika - O. I.;
w dniu 21.09.2022r. pomiędzy wspólnikami wynikł kolejny konflikt na tle składania nieprawdziwych oświadczeń do urzędu celnego;
w tej sytuacji G. S. postanowił odejść i porzucić pracę;
oddał klucze oraz posiadaną dokumentację do księgowej drugiej firmy (...);
26.09.2022r. odebrał od mechanika T. (...), a 29.09.2022r. - (...) i oba zaprowadził na teren swojej posesji przy ul. (...); posesja ta sąsiaduje przez drogę z nieruchomością, w której zamieszkuje W. C.;
oskarżyciel posiłkowy dopiero w dniu 9.10.2022r. złożył zawiadomienie o kradzieży tych pojazdów do organów ścigania;
pojazdy wraz z ich dokumentacją zostały zabezpieczone;
wyjaśnienia G. S. 59v-60 dokumenty spornych pojazdów 7-12 pismo pełnomocnika z załącznikami 100-102 zawiadomienie 3-4 protokół przeszukania i dokumentacja pojazdów 16-20 oskarżony nie był wcześniej karany sądownie dane o karalności 148, 200 1.Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1.
G. S. j.w.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty oskarżony u W. C. był zatrudniony w charakterze pracownika z określonym zakresem obowiązków, czasami wyjeżdżali wspólnie po samochody, jednak G. S. kupował samochody dla siebie, a W. C. dla swojego komisu (...);
nie było pomiędzy nimi rozmowy o rozliczeniu się poprzez przekazanie oskarżonemu określonych pojazdów;
zeznania W. C. 4, 25-26, 91-92,203-206, 386v zeznania Z. Z. 35v zeznania R. S. 103v zeznania H. D. 106v zeznania P. V. 285v umowy o pracę i świadectwo pracy 69-70, 305, 306
OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
D. o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia G. S. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego odnośnie jego zatrudnienia w komisie na część etatu; są one spójne z dokumentami wystawionymi na tę okoliczność, tj. umowami o pracę, najpierw na czas określony do 31.12.2020r., a następnie na czas nieokreślony; twierdzeniom tym nie zaprzeczył także właściciel komisu – W. C.;
umowy o pracę i świadectwo pracy
Dokumenty potwierdzające zatrudnienie oskarżonego, nie kwestionowane w sprawie przez strony;
informacja PIT za 2020, 2021 i za 2022r. z potwierdzeniem odbioru
Dokumenty nie budzące wątpliwości Sądu od strony formalnej; jednakże, w ocenie Sądu, fakt przekazania PIT -11 oskarżonego za 2021r. i 2022r. do urzędu w lutym 2023r., zaś potwierdzenie otrzymania deklaracji podatkowych pracodawcy (komisu) jedynie za 2022r. (w którym doszło do zerwania współpracy między stronami), świadczy o prawdziwości wersji porozumienia pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem posiłkowym takiej, jak to przedstawił G. S., czyli cichej spółki, w której formalnie pracownik – G. S., faktycznie współpracował z W. C. na zasadzie wspólnika;
1.1.2 wyjaśnienia G. S. Wyjaśnienia oskarżonego o byciu „cichym wspólnikiem” i wykonywaniu wielu innych obowiązków i czynności oprócz określonych w umowie o pracę - „pracami biurowymi”, potwierdzają świadkowie: S. J., V. Z. (1), J. O., czy P. A.;
zeznania J. O. Ze świadkiem tym oskarżony umawiał się na drobne naprawy sprowadzonych pojazdów, stwierdził on, że laweta była wspólną inwestycją i koszty jej leasingu mieli płacić na pół, co potwierdza relację G. S., tworząc i uzupełniając zarazem plastyczny obraz sytuacji;
zeznania S. J. Za wiarygodne i spójne z relacją oskarżonego Sąd uznał zeznania tego świadka, że w jego obecności oskarżony z oskarżycielem posiłkowym, każdy po połowie płacili za koszt lawety należącej do świadka, na której przewoził on samochody do komisu z X.; świadek ten nie miał powodu zeznawać na korzyść oskarżonego, nie łączyły go z nim żadne relacje finansowe czy rodzinne;
zeznania P. A. Świadek był zatrudniony dorywczo w komisie do sprzątania aut; wg niego oskarżyciel posiłkowy W. C. osobiście przedstawił się jako wspólnik oskarżonego, mówił też o wspólnej lawecie; jego relacja uzupełnia powstały obraz zdarzeń i przemawia za wiarygodnością twierdzeń oskarżonego odnośnie faktycznej jego roli w komisie; również on nie miał powodu składać zeznań fałszywie korzystnych dla oskarżonego, w szczególności w sytuacji gdy nie jest już pracownikiem komisu i nie utrzymuje relacji koleżeńskich ani z G. S. ani W. C.;
dokumenty przedłożone przez oskarżonego z kopiami faktur i rozliczeniami
Są to jedne z pierwszych dostarczonych na potrzeby prowadzonego postępowania w sprawie dowody, potwierdzające linię obrony oskarżonego, potwierdzające jego zatrudnienie w komisie, ale jednocześnie rolę wspólnika, rozliczającego się z W. C. na zasadzie zysków i strat, umowa o pracę
Oskarżony nie kwestionował swojego zatrudnienia na ¼ etatu w komisie jako pracownik biurowy; biorąc pod uwagę zasady doświadczenia życiowego, była to dla niego (jak i dla W. C.) wygodna opcja, korzystał z uprawnień, jakie dawało zatrudnienie na umowę o pracę, np. zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego i pełna opieka zdrowotna, jednocześnie nie stało w sprzeczności i nie stanowiło przeszkody do bycia wspólnikiem oskarżyciela posiłkowego, z którym podzielił się zadaniami wynikającymi z prowadzenia takiej spółki, dokumenty ZUS
Dokumenty związane z umową o pracę oskarżonego, faktycznie nie kwestionowane w sprawie;
Załącznik – żółty skoroszyt
Zawiera kopie wystawionych w (...) umów zakupu pojazdów, a także sporządzonych przez G. S. faktur ze sprzedaży aut w Polsce wraz z jego podpisami, które nie są co do zasady kwestionowane w sprawie;
Dokument ten został dostarczony przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego; w trakcie zaznajamiania się z nim stwierdzono (raczej nieprzypadkową okoliczność), że szczegółowe informacje dotyczące ceny i marży, załączane do faktury były przy ich kserowaniu umieszczane w taki sposób, aby zakryć podpis sprzedającego, który należał do G. S., co może sugerować chęć osłabienia twierdzeń oskarżonego o jego roli w firmie (...);
artykuł z Gazety (...) z 3.02.2021r.
Zewnętrzny przejaw prowadzenia wspólnie interesu komisowego;
w treści artykułu W. C. przyznaje, że prowadzi z G. S. wspólny interes, co potwierdza wiarygodność wypowiedzi oskarżonego na ten temat;
zeznania V. Z. (1) znajomy G. S. i wystawiający na potrzeby komisu opinie o pojazdach do UC, twierdzący, że dzielili oni koszty i zyski „jakby między nimi była spółka”, złożył w ocenie Sądu, wewnętrznie spójną i zbieżną z wyjaśnieniami oskarżonego relację;
świadek ten nie miał żadnego ukrytego interesu, by składać korzystne dla oskarżonego zeznania, pracując w branży samochodowej min. w charakterze biegłego;
1.1.3 wyjaśnienia G. S. Za wiarygodne Sąd uznał wypowiedzi oskarżonego, że nie jako pracownik, a wspólnik angażował się w organizację napraw pojazdów, ich sprzedaż, negocjacje z klientami, załatwianie spraw w urzędach; podał, że razem z W. C. jeździli do (...) po auta, płacił za nie W. C. dysponujący w spółce większymi środkami pieniężnymi, językiem niemieckim lepiej posługiwał się G. S.;
Znajduje to potwierdzenie w wypowiedziach większości przesłuchanych świadków, w tym O. I., H. D., V. Z., Z. O. – współpracujących z komisem, Z. Z., R. S. – wykonujących w firmie obowiązki księgowych, czy klientów komisu: S. i W. I., zeznania V. Z. (2)
Sąd częściowo dał wiarę twierdzeniom tego świadka, według którego oskarżony był sprzedawcą w komisie; świadek ten podał, że współpracuje z W. C. w związku z inną działalnością, zatem, zdaniem Sądu, mogło mu zależeć na utrzymaniu tej współpracy, stąd taka, a nie inna treść jego wypowiedzi, jednakże w kolejnych słowach, świadek ten przyznał, że „większość rzeczy oskarżony załatwiał bez wiedzy C. ”, co w jednoznaczny sposób wskazuje, że oskarżony tylko jako wspólnik mógł cieszyć się taką swobodą decyzji i jedocześnie wzmacnia wiarygodność twierdzeń G. S.;
Odwołując się do zasad logiki i doświadczenia życiowego, stwierdzić należy, że osobie zajmującej stanowisko sprzedawcy nie przekazuje się takiego zakresu kompetencji, jaki miał w (...) oskarżony;
zeznania Z. Z. Podobnie wypowiedzi tego świadka Sąd uznał za częściowo wiarygodne; jako księgowa rozliczająca komis, świadek posługiwała się dokumentami, z których wynikał status G. S. jako pracownika; jednakże także ona podała, że to G. S. załatwiał sprawy w Urzędzie Celnym, co należy uznać za zbieżne z wypowiedziami oskarżonego;
zeznania O. I. Świadek wprost podał, że według jego wiedzy G. S. i W. C. byli wspólnikami i to oskarżony zawsze płacił za naprawy pojazdów; jego wypowiedź uzupełnia wcześniejsze twierdzenia, w tym G. S. co do faktu, że sporne pojazdy były przekazane mu do naprawy i od niego oskarżony je zabierał do siebie, wraz z pozostałymi dowodami relacja ta tworzy jasny i konsekwentny obraz zdarzeń;
zeznania R. S. Świadek, jako księgowa pracująca do 31.03.2022r. w komisie stwierdziła, że oskarżony, jak to wynikało z dokumentów, które rozliczała, był pracownikiem komisu, jednocześnie jednak podała że czynności, jakie wykonywał przekraczały kompetencje zwykłego pracownika biurowego, do tego zatrudnionego na ¼ etatu; jej relacja uzupełnia pozostały materiał i w tej kwestii jest z nim spójna;
zeznania H. D. Świadek podał, że z przekazu oskarżyciela posiłkowego wie, że W. S. był pracownikiem komisu, jednocześnie jednak stwierdził, że wspólnie jeździli na zakup aut i to oskarżony np. zamawiał u niego tablice rejestracyjne do samochodów; zeznaniom tego świadka sąd także częściowo przyznał przymiot wiarygodności w części, gdzie świadek stwierdził, że praca oskarżonego nie ograniczała się tylko do terenu komisu, co świadczy z kolei o wiarygodności twierdzeń G. S. o byciu wspólnikiem W. C. i łączy się w logiczną całość z pozostałymi przywoływanymi dowodami;
zeznania Z. O. Świadek uczestniczył w transakcji zakupu pojazdu z komisu (...) przez dalszych członków swojej rodziny, podał, że po negocjacji ceny oskarżony samodzielnie ją obniżył dla nich oraz wystawił fakturę; zdaniem Sądu, to kolejny dowód na rolę w komisie, o której podał oskarżony;
zeznania S. I. Jako kupujący świadek wskazał „dwóch panów jako właścicieli”, a następnie podał, że przy kolejnej wizycie w komisie, obsługiwał ich już tylko G. S.; łączy się to w całość z wcześniejszymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami zbieżnymi z wypowiedziami oskarżonego, wskazującymi na oskarżonego jako osobę faktycznie zajmującą się całokształtem spraw komisu;
zeznania W. I. Świadek potwierdziła relację złożoną przez swojego męża – S. I., uznać ją także należało za w pełni wiarygodną;
załącznik- czarny zeszyt
Przedstawiony przez oskarżonego jako dowód przeprowadzanych zakupów pojazdów, a następnie rozliczeń z W. C. za naprawy aut, opłaty w urzędach i uzyskane zyski do podziału; zawarte w nim informacje o pojazdach pokrywają się z dokumentacją komisu w postaci faktur sprzedaży samochodów, przedłożone przez oskarżyciela w żółtym skoroszycie, co w pełni potwierdza wiarygodność oskarżonego;
zeznania P. H. Świadek, jako zajmujący się kredytową obsługa komisu, miał styczność z prowadzącymi go osobami, jednakże jako osobę zajmującą się dokumentami i sprzedażą wskazał na G. S., co potwierdza linię obrony oskarżonego;
Świadek ten jest osobą zupełnie obcą, nie zaangażowaną w konflikt, a jej wypowiedź należało uznać za w pełni wiarygodną, a przy tym spójną z pozostałymi przywoływanymi powyżej dowodami;
1.1.4 wyjaśnienia G. S. Relacja w pełni wiarygodna potwierdzona zeznaniami wymienionych powyżej świadków, jasna i logiczna, przedstawiająca plastyczny obraz zdarzeń i wzajemnych relacji z oskarżycielem posiłkowym;
dokumenty spornych pojazdów
Nie kwestionowane w sprawie dokumenty, stwierdzające jakiej marki i parametrów pojazdy zostały przez oskarżonego zabrane w ramach wewnętrznych rozliczeń;
pismo pełnomocnika z załącznikami
Dokument przekazany przez pełnomocnika pokrzywdzonego, w swej treści jednakże wskazujący na istnienie wewnętrznych rozliczeń między stronami, co wprost dowodzi faktycznej roli G. S., jako wspólnika W. C.;
protokół przeszukania i dokumentacja pojazdów
Dokumenty sporządzone przez osoby o odpowiednim przeszkoleniu i uprawnieniach, nie kwestionowane w sprawie;
1.1.5 dane o karalności
Informacje pochodzące od instytucji uprawnionej do jej gromadzenia i udzielania, nie kwestionowane w sprawie 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 zeznania W. C. Sąd nie dał wiary twierdzeniom oskarżyciela posiłkowego, że G. S. był jedynie pracownikiem komisu zatrudnionym tam na ¼ etatu; nieprawdziwość jego twierdzeń została wykazana analizą powyżej przywołanych dowodów; pokrzywdzonemu było wygodnie nie angażować się we wszystkie sprawy związane z zakupem, naprawą, ocleniem i sprzedażą klientom aut; wykorzystywał do tego G. S., który znał język niemiecki, miał liczne kontakty wśród mechaników, a także rzeczoznawców samochodowych; do pewnego momentu dzielił się z oskarżonym zyskami, a współpraca układała się dobrze, natomiast w sytuacji problemów finansowych, w tym z płatnościami w drugiej firmie o profilu budowlanym, uznał, że zajmowanie się komisem przez oskarżonego zbyt dużo go kosztuje i postanowił potraktować go jako zwykłego pracownika, co ułatwiały mu dokumenty świadczące o zatrudnieniu G. S. na część etatu;
zeznania Z. Z. Sąd odmówił wiarygodności tej części zeznań świadka, w których stwierdziła, że G. S. był zatrudniony w komisie jako sprzedawca; świadek nie pracowała na miejscu w komisie, tylko w drugiej firmie oskarżyciela, nie wiedziała jakie dokładnie działania G. S. wykonuje, a z racji wykonywanej funkcji księgowej, miała przede wszystkim do czynienia z dokumentami i na ich podstawie przekazała informację o roli oskarżonego w firmie;
zeznania R. S. W ocenie Sądu, analogiczna sytuacja występuje w przypadku tego świadka, która również pełniła obowiązki księgowej w komisie (...);
zeznania H. D. Stwierdzenie tego świadka, że G. S. był pracownikiem komisu, jak sam podał, pochodziło od W. C.; oczywistym jest, że oskarżyciel miał powód, by w ten sposób określać G. S., w szczególności w kontekście występującego między nimi konfliktu; stąd Sąd nie uznał wypowiedzi świadka w tej części za wiarygodną;
zeznania P. V. Sąd ocenił, że świadek ten złożył swoje zeznania będąc pod wpływem oskarżyciela posiłkowego, którego, jak się wyraził „znał już kupę lat”; często zasłaniał się niepamięcią czy brakiem zainteresowania funkcjonowaniem komisu, choć jego warsztat funkcjonował w bezpośrednim sąsiedztwie komisu; faktycznie jego relacja nie wiosła do sprawy żadnych istotnych elementów; natomiast zachowanie świadka wskazuje na próby wywierania na niego nacisku przez W. C., by złożył korzystne dla niego zeznania, co należy w kontekście rozpoznawanej sprawy ocenić negatywnie, przyjmując twierdzenia pokrzywdzonego za niewiarygodne;
umowy o pracę i świadectwo pracy
Jak zostało to już wcześniej przedstawione, dokumenty te co do zasady uznane zostały za wiarygodne, aczkolwiek nie odzwierciedlające całokształtu zadań wykonywanych przez oskarżonego w komisie, tak jak to przedstawiał W. C.;
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☒3.5. Uniewinnienie
G. S. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia czynu z art. 278 §1kk dopuszcza się ten, kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą;
przestępstwo to ma charakter kierunkowy, sprawca działa w określonym celu, jakim jest przywłaszczenie sobie cudzej rzeczy ruchomej, przy czym rzecz cudza, to należąca do kogoś innego;
w ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, by działanie G. S. posiadało cechy tego przestępstwa;
G. S. i W. C. faktycznie działali jako wspólnicy, dzielili się zyskami z komisu i rozliczali ewentualne straty;
Takie rozliczenia miały miejsce między nimi już wcześniej, o czym podawał oskarżony, a także wystąpiło w przypadku wymienionych w zarzutach pojazdów: E. (...) (1) o nr (...) i T. (...) o nr (...), stąd jego działanie w postaci wystawienia faktur na oba pojazdy oraz zabranie ich po naprawie od mechanika w przeświadczeniu, że posiada do nich pełne prawo własności, skoro wykazał wspólnikowi poniesione przez siebie w dłuższym okresie czasu nakłady;
Zgodnie z treścią art.5 kpk - niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Zdaniem Sądu, tak właśnie należało postąpić w przedmiotowej sprawie.
inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.
KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności 2
O kosztach orzeczono w myśl art. 632 pkt 2 kpk.
Podpis