Uzasadnienie
D. J. urodziła się (...) w G., jest córką A. i K. z domu R., posiada wykształcenie podstawowe, pracuje oraz utrzymuje się z zasiłku (...) i alimentów,jest mężatką, posiada troje dzieci, zam. G., ul. (...). Była wcześniej karana sądownie (dowód: wyjaśnienia oskarżonej D. J. k- 57, 18 karta karna k- 23-24, odpisy wyroków Sądu Rejonowego w G. k- 27-29, 59- 66, 68, odpis wyroku Sądu Rejonowego w C. k- 32).
W dniu 27 lutego 2016r. D. J. postanowiła,że ukradnie coś ze sklepu aby mieć pieniądze na życie. Ok. godz. 13.00 weszła do sklepu z odzieżą dziecięcą (...) mieszczącego się w G. przy ul. (...). Sprzedawczyni znała D. J. z widzenia. Już jak ją zobaczyła wiedziała,że będzie chciała coś ze sklepu ukraść. Sprzedawczyni wybiegła zza lady i pobiegła w kierunku D. J.. D. J. zdążyła jednak zdjąć z przeglądarki 3 kurtki chłopięce marki M. o wartości 160 zł każda i kurtkę chłopięcą marki M. o wartości 150 zł i wybiegła z nimi ze sklepu. Udała się w kierunku Al. (...). O kradzieży sprzedawczyni poinformowała właściciela sklepu i policję (dowód: wyjaśnienia oskarżonej k- 57, 19, zeznania świadka N. K. k- 57v, 10v, zeznania świadka R. B. k- 72, 2v-3 protokół przejrzenia zapisu k- 30).
D. J. sprzedała te kurtki przypadkowym osobom (dowód: wyjaśnienia oskarżonej k- k- 57, 19).
D. J. była uprzednio karana m.in. za przestępstwa z art. 278 § 1 kk oraz za wykroczenia z art. 119 § 1 kw.
(dowód: karta karna k- 23-24, odpisy wyroków Sądu Rejonowego w G. k- 27-29, 59- 66, 68, odpis wyroku Sądu Rejonowego w C. k- 32).
Oskarżona D. J. w toku postępowania przygotowawczego i przed Sądem przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Dokładnie opisała w jaki sposób go dokonała.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonej D. J. k- 57, 19, 37).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej D. J. albowiem były one spójne i konsekwentne a także w pełni pokrywały się z zeznaniami świadków N. K. i R. B. tworząc z nimi logiczną całość. Oskarżona w dokładny sposób opisała w jaki sposób dokonała tego przestępstwa.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków N. K. i R. B. albowiem były one logiczne i konsekwentne a także znalazły odzwierciedlenie w wyjaśnieniach oskarżonej. Z zeznań świadka N. K. – sprzedawczyni wynikało jednoznacznie,że oskarżona była jej znana gdyż już wcześniej usiłowała zabrać coś ze sklepu ale kiedy zagroziła,że wezwie policję to oskarżona oddała rzeczy.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, pism i protokołów zgromadzonym w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zarówno wina oskarżonej D. J. jak i okoliczności popełnienia przez nią czynu z art. 278 § 1 kk nie budzą wątpliwości. Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że oskarżona w dniu 27 lutego 2016r. W godz. 12.45-13.20 w G. przy ul. (...) w sklepie (...) dokonała zaboru w celu przywłaszczenia czterech kurtek chłopięcych marki M. o łącznej wartości 630 zł czym działała na szkodę R. B..
Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonej kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu. Orzeczona kara spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno – wychowawczą.
Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, że nie ma podstaw do orzeczenia wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, albowiem brak jest w stosunku do niej pozytywnej prognozy na przyszłość świadczącej o tym, że pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności, będzie przestrzegała porządku prawnego a w szczególności,że nie popełni ponownie przestępstwa czy też wykroczenia. Wskazuje na to zwłaszcza fakt,że oskarżona była wielokrotnie karana za przestępstwa oraz wykroczenia przeciwko mieniu.
Na mocy art. 46 § 1 kk Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonego R. B. kwotę 630 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 lutego 2016r. do dnia zapłaty tytułem naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 624§ 1 kpk oraz art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonej oraz wysokość osiąganych przez nią dochodów.