Uzasadnienie
Wnioskiem wniesionym do tut. Sądu 3 lipca 2024 roku Gmina G. domagała się stwierdzenia zasiedzenia rzeczy ruchomych, pozostałych po opróżnieniu lokalu socjalnego przez D. G..
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
D. G. porzuciła rzeczy w lokalu socjalnym przy ul. (...) w G.. Ww. przedmioty zostały zabezpieczone przez Gminę G. 3 lutego 2021 roku i opisane w protokole.
Dowód: protokół k. 8-14
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z art. 180 k.c. wyzbycie własności rzeczy ruchomej poprzez porzucenie Właściciel może wyzbyć się własności rzeczy ruchomej przez to, że w tym zamiarze rzecz porzuci. Zgodnie z art. 181 k.c. nabycie własności ruchomej rzeczy niczyjej. Własność ruchomej rzeczy niczyjej nabywa się przez jej objęcie w posiadanie samoistne.
W niniejszym postępowaniu nie budzi wątpliwości, że D. G. wyzbyła się rzeczy ruchomych przez pozostawienie ich rzeczy w lokalu socjalnym przy ul. (...) w G., należącym do wnioskodawczyni. D. G. była wielokrotnie informowana o konieczności opróżnienia lokalu, miała również wiedzę co do eksmisji. Tym samym pozostawienie przez nią rzeczy w lokalu socjalnym w ocenie Sądu należy identyfikować z porzuceniem rzeczy z zamiarem wyzbycia się ich własności. Przedmioty zostały objęte przez Gminę 3 lutego 2021 roku w posiadanie samoistne, a zatem w tym dniu doszło do pierwotnego nabycia ich własności.
Zgodnie z art. 174 § 1 k.c. posiadacz rzeczy ruchomej nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada rzecz nieprzerwanie od lat trzech jako posiadacz samoistny, chyba że posiada w złej wierze. Gmina G. nie mogła nabyć przedmiotów wskazanych we wniosku przez zasiedzenie, albowiem jest już ich właścicielem.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.