Uzasadnienie
Powód J. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w S. domagał się zasądzenia na jego rzecz od L. S. kwoty 8.324,40 zł wraz z odsetkami i kosztami postępowania. W uzasadnieniu podniósł, iż pozwana zawarła pierwotnym wierzycielem (...) sp. z o.o. z siedzibą we I. umowę pożyczki, na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę, której nie spłaciła.
Pozwana L. S. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na swoja rzecz kosztów procesu. W ocenie pozwanej powód nie wykazał wysokości i zasadności dochodzonego roszczenia. Zakwestionowała również istnienie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy stronami.
Sąd ustalił, co następuje
W dniu 28 lutego 2024 r. powód J. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w S. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew przeciwko pozwanej L. S..
W dniu 10 października 2018 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, VI Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty uwzględniając powództwo w całości.
W dniu 6 maja 2025 r. pozwana złożyła skuteczny sprzeciw od nakazu zapłaty wobec czego Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Giżycku.
dowód: pozew k. 3 – 5, postanowienie k. 16
Sąd zważył, co następuje
Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Normie tej w warstwie procesowej odpowiadają art. 3 k.p.c., wedle którego strony zobowiązane są przedstawiać dowody oraz art. 232 k.p.c. stanowiący, że strony zobowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Powód winien zatem wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu. W ocenie Sądu powód obowiązkowi temu nie sprostał.
Analiza akt niniejszego postępowania wskazuje, że powód nie przedłożył żadnych dowodów w celu wykazania zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia. Przede wszystkim powód nie dołączył umowy pożyczki stanowiącej źródło rzekomego zobowiązania, która pozwoliłaby tut. Sądowi na weryfikację zasadności dochodzonego roszczenia. Należy w tym miejscu podkreślić, iż Sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96).
W związku z powyższym, jeżeli materiał dowodowy zgromadzony przez strony nie daje podstawy do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z nieudowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów.
Mając na uwadze, że powód nie przedstawił dowodów istnienia dochodzonej przez niego wierzytelności, Sąd oddalił powództwo, o czym orzekł w pkt I sentencji.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. przy uwzględnieniu treści art. 98 §1¹k.p.c. jak w pkt II sentencji. Do niezbędnych i celowych kosztów procesu poniesionych przez pozwaną należało zaliczyć kwotę 1.800 zł tytułem zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
SSR Janusz Supiński