Uzasadnienie
Stan faktyczny
Od marca 2020 r. strony łączyła umowa kredytu w rachunku płatniczym. W dniu 1 czerwca 2021 r. strony zmieniły umowę w ten sposób, że kwota kredytu została podwyższona do 36.500 zł.
O. ści bezsporne (k. 6-9, 15)
W październiku 2023 r. wobec powstania zaległości w spłacie kredytu (1.507,38 zł) bank wezwał pozwanego do jej uregulowania w terminie 14 dni pod rygorem wypowiedzenia umowy. Pozwany odebrał wezwanie 16 października 2023 r. Do uregulowania zaległości nie doszło. Bank wypowiedział umowę 4 grudnia 2023 r. (pozwany odebrał wypowiedzenie 19 grudnia 2023 r.)
O. ści bezsporne (k. 18-25 + nienumerowane potwierdzenie odbioru za kartą 25)
Łączny dług pozwanego z tytułu w/w umowy wynosi: 36.500 zł (kapitał), skapitalizowane odsetki umowne za okres do 14 października 2024 r. (9.201,63 zł).
O. ści bezsporne
Pozwany jest emerytem (wysokość świadczenia netto: około 1.400 zł miesięcznie). Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Cierpi na zaburzenia równowagi, ma problemy ze wzrokiem, prostatą oraz niedosłuch. Funkcjonuje w pełni samodzielnie. Zamierza utrzymywać się tylko z emerytury. Mieszka u znajomych, a w ramach odpłatności za mieszkanie latem kosi im ogródek.
Zeznania pozwanego (k. 69)
Ocena dowodów
Stan faktyczny w zakresie treści umowy stron, istnienia i wysokości zaległości oraz wypowiedzenia umowy był niesporny.
Sytuacja majątkowa i zdrowotna pozwanego została udowodniona wiarygodnymi zeznaniami tej strony oraz zarejestrowaną w protokole audiowizualnym obserwacją zachowania pozwanego na rozprawie.
Kwalifikacja prawna
Powództwo jest w całości zasadne. Umowa kredytowa została wypowiedziana skutecznie, z uwzględnieniem postanowień art. 75c Prawa bankowego.
Roszczenie pozwu wynika z umowy kredytowej w rozumieniu art. 69 Prawa bankowego.
W umowie stron Sąd nie dopatrzył się wad (niedozwolonych klauzul) mogących wpływać na zakres objętego sporem zobowiązania pieniężnego obciążającego pozwanego.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 69 Prawa bankowego w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c.
Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanego o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty, gdyż nie zachodzą okoliczności to uzasadniające, a przewidziane w przepisie art. 320 k.p.c. Stan zdrowia pozwanego jest typowy dla jego wieku, przy uwzględnieniu długoletniej, ciężkiej pracy fizycznej (spawacz). Pozwany nie jest bardzo poważnie schorowany, funkcjonuje i porusza się w pełni samodzielnie, a nawet wykonuje w dalszym ciągu prace fizyczne (koszenie ogródka dla goszczących go znajomych). Posiada stabilne źródło dożywotniego dochodu (emerytura z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych), z którego można prowadzić w zakresie dopuszczonym prawem egzekucję świadczeń pieniężnych. Z tych przyczyn orzeczono jak w puncie III. na mocy art. 320 k.p.c. a contrario.
Koszty
W punkcie II. zasądzono na podstawie art. 98 k.p.c. na rzecz wygrywającego proces powodowego banku poniesione koszty, na które składa się: opłata sądowa od pozwu (1.825 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), koszty notarialnych odpisów (5.54 zł).