Uzasadnienie
Stan faktyczny
Od 2021 r. B..se sp. z o.o. w G. była leasingobiorcą pojazdu M. (...), E. (...), nr rej. (...)). Był to samochód nietypowy: minibus z powiększonym bagażnikiem, z napędem na cztery koła, przeznaczony do przewozu osób i towarów. Spółka wykorzystywała go do przewozu pracowników (siedmiu osób z bagażem) do północnej części Szwecji, gdzie drogi zimą nie są odśnieżane i lokalne pojazdy mogą jeździć tam na oponach z kolcami, co jednak w przypadku pojazdów, które miały powrócić do Polski było opcją nierealną (pojazd z takim oponami nie mógłby legalnie poruszać się na terytorium Polski).
Dowód: zeznania świadka J. G., k. 149-150 wniosek leasingowy, k. 11-15
Pojazd ten uległ uszkodzeniu w kolizji drogowej w dniu 27 września 2021 r. z winy kierującego, który był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. V. (...) w W..
Okoliczności bezsporne
Od tego dnia pojazd powodowej spółki nie mógł być wykorzystywany. Spółka nie posiadała innych pojazdów o równorzędnej specyfikacji. Ponieważ na rynku praktycznie nie ma również takowych (poza jedną wersją V. (...)), spółka zdecydowała się jako pojazd zastępczy nająć pojazd o nieco niższych parametrach i klasie, tj. V. (...) z napędem na obie osie, od (...) sp. z o.o. w W.. Najem pojazdu zastępczego faktycznie trwał od 30 września 2023 r. do 8 grudnia 2023 r. Powód zapłacił łącznie za ten najem 38.662,87 zł oraz 23% VAT.
Dowód: zeznania świadka J. G., k. 149-150 faktury i zamówienia, k. 28-51
Za naprawę pojazdu w autoryzowanej stacji obsługi marki M. (...) w G. ((...) sp. z o.o. w G.) powodowa spółka zapłaciła łącznie 85.939,24 zł brutto (netto: 69.869,30 zł, VAT – 16.069,94 zł).
Okoliczności bezsporne
Pojazd został dostarczony do (...) w dniu 27 września 2023 r. bez wcześniejszego umówienia. Oględziny uszkodzonego pojazdu – znajdującego się w warszacie ((...) sp. z o.o. w G.) przez rzeczoznawcę ubezpieczyciela (TU) nastąpiły 29 września 2023 r., zapytanie o sposób wypłaty ubezpieczenia – 30 października 2023 r., prośba o akceptację kosztorysu (...) 3 października 2023 r., prośba o przyjęcie odpowiedzialności – 3 października 2023 r., ponaglenie o udzielenie odpowiedzi przez TU – 9 października 2023 r., weryfikacja kosztorysu przez TU – 11 października 2023 r., ponowne ponaglenie o udzielenie odpowiedzi na pozostałe pytania 12 października 2023 r., wpłata zaliczki przez TU będące potwierdzeniem przyjęcia odpowiedzialności – 17 października 2023 r., zamówienie części zamiennych – 17 października 2023 r., dostawa części – 24 października – 1 grudnia 2023 r. (zależna od dostępności), prośba o akceptację kosztorysu uzupełniającego – 17 listopada 2023 r., ponowne ponaglenie z informacją, że TU wstrzymuje tok naprawy – 20 listopada 2023 r., otrzymanie zweryfikowanego kosztorysu przez TU – 27 listopada 2023 r., prośba o akceptację ujawnionego podczas składania pojazdu części stelaża tylnego – 7 grudnia 2023 r. – wymienionego w późniejszym terminie z powodu braku dostępności części, zatwierdzenie kosztorysu przez TU – 8 grudnia 2023 r., wydanie pojazdu poszkodowanej spółce – 8 grudnia 2023 r. (...) musiał uwzględniać przy swoich czynnościach przypisanie do harmonogramu napraw powypadkowych.
Dowód: informacja z (...), k. 108-109 zeznania świadka J. G., k. 149-151
Ubezpieczyciel ostatecznie odmówił powodowej spółce wypłaty odszkodowania za koszty najmu zastępczego oraz odmówił wypłaty 50% nieodliczonego przez spółkę podatku VAT od kosztów naprawy pojazdu.
Okoliczności bezsporne
Uzasadniony czas naprawy uszkodzonego pojazdu to okres od 13 października do 8 grudnia 2023 r.
Dowód: opinia biegłego D. F., k. 161-179, 206-222, 265
Ocena dowodów
Dokumenty prywatne zgromadzone w aktach spawy nie budzą wątpliwości. Zeznania świadka J. G. są szczere i wiarygodne. Informacja pisemna od (...) sp. z o.o. jest rzetelna.
Opinia biegłego D. F. – jako całość – jest pełna, jasna i wewnętrznie niesprzeczna. Zarzuty stron do opinii pierwotnej zostały przez biegłego przejrzyście wyjaśnione, co nie wymaga w tym miejscu ich ekstensywnego przywoływania. Sąd nie miał – od strony procesowej – samodzielnej możliwości modyfikacji wniosków biegłego, w szczególności co do okresu przyjętego jako uzasadniający najem zastępczy (por. wyrok SN z 14.12.2017 r., V CSK 132/17, LEX nr 2558233).
Kwalifikacja prawna
Zasada odpowiedzialności pozwanego jest spełniona w świetle art. 822 § 1 w zw. z art. 415 w zw. z art. 436 § 2 w zw. z art. 709¹ k.c. (korzystający/leasingobiorca jest w danym przypadku poszkodowanym, jako wyłącznie uprawniony do używania i pobierania pożytków z rzeczy).
Powód słusznie wskazuje, że miał prawo odliczyć 50% podatku VAT (23%) od faktycznie poniesionych kosztów naprawy pojazdu, z którego korzystał w ramach leasingu oraz najmu zastępczego (por. art. 86a ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług).
VAT
NETTO 895,32 (...),71
- k. 32 895,32 (...),71
- k. 34 895,32 (...),71
- k. 36 895,32 (...),71
- k. 38 932,54 (...),5
- k. 40 895,32 (...),71
- k. 42 895,32 (...),71
- k. 44 639,52 2780,51
- k. 46 127,9 556,1
- k. 48 127,9 556,1
- k. 51 (...),78 (...),47 (...),89
Zafakturowana i faktycznie opłacona przez poszkodowanego część wydatków na najem pojazdu zastępczego za okres od 13 października do 8 grudnia 2023 r. (czyli od faktury nr (...) do ostatniej za najem [k. 34-51] to: netto 31.309,47 zł, 50% z tych faktur to: 3.599,89 zł. A więc łącznie z tytułu najmu pojazdu zastępczego przysługuje poszkodowanej spółce odszkodowanie w kwocie 34.909,36 zł. Ponadto w pełni uzasadnionym jest zwrot na rzecz poszkodowanego 50% kosztów naprawy pojazdu, czyli 8034,97 zł. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 822 § 1 w zw. z art. 415 w zw. z art. 436 § 2 w zw. z art. 709¹ w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […].
W pozostałym zakresie powództwo było częściowo niezasadne, co do wysokości (co do części żądania kosztów najmu zastępczego za okres poprzedzający 13 października 2023 r., co wynika z treści opinii biegłego D. F.) punkt II. sentencji na mocy art. 361 k.c. a contrario.
Koszty
O kosztach stron orzeczono jak w punkcie III. na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał w 83%, pozwany – w 17%. Koszty powoda to: opłata sądowa od pozwu (2558 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (5.400 zł, § 2 pkt 6 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka na biegłego (1.500 zł), z czego 83% to: 7864,25 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (5.400 zł, § 2 pkt 6 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), z czego 17% to: 920,89 zł. Różnica na korzyść powoda: 6943,36 zł.