Uzasadnienie
Stan faktyczny
Na skutek pozwu o zapłatę wniesionego przez A. F. Sąd Rejonowy w Opolu wydał w dniu 11 grudnia 2013 r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym nakazał pozwanemu M. U. zapłatę powodowi kwoty 390 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu (sygn. I Nc 2237/13).
Nakaz zapłaty uprawomocnił się, został opatrzony klauzulą wykonalności i skierowany do egzekucji.
Okoliczności bezsporne
Ocena dowodów
Stan faktyczny w zakresie niezbędnym do prawidłowego zastosowania prawa materialnego był bezsporny. Pozwany nie wdał się w spór.
Kwalifikacja prawna
Żądanie pozwu powód oparł na twierdzeniu, że nie posiadał legitymacji biernej w procesie toczącym się pod sygn. I Nc 2237/13 przed Sądem Rejonowym w Opolu. Podniósł mianowicie, że to nie on powinien być pozwanym i zaszła „pomyłka” co do jego osoby z inną osobą o tym samym imieniu i nazwisku.
Taki zarzut (merytoryczny) nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu przeciwegzekucyjnym dotyczącym tytułu egzekucyjnego będącego orzeczeniem sądowym. Jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie, powództwo opozycyjne nie prowadzi do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem (por. m.in. wyrok SN z dnia 12 grudnia 1972 r., II PR 372/72).
Powód nie twierdził, że po wydaniu przedmiotowego nakazu zapłaty zaszła żadna okoliczność uzasadniająca pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności (np. wygaśnięcie zobowiązania, przedawnienie, potrącenie itp.). Nie powoływał się również na fakt spełnienia roszczenia.
Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono na mocy art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. a contrario (punkt I. sentencji). O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. (powód przegrał proces i ponosi jego koszty we własnym zakresie).