Uzasadnienie
Pozwem z dnia 01.04.2014 r. wniesionym do Sądu Rejonowego dla Warszawy –Woli w W. B. K. wniosła o zwolnienie od egzekucji na zasadzie art. 841 kpc zajętych przez Komornika S. przy SR w Garwolinie A. K. na rzecz wierzyciela w ramach prowadzonego postepowania egzekucyjnego przedmiotów stanowiących własność powódki laptopa T. (...) 40 E z zasilaczem, obrazu –Krajobraz –L. Z. w ramie pozłacanej, dwu obrazów S. Grecja, samochodu B. nr rej. (...), telewizora S., (...) /40 V z pilotem, konsoli S. z joystickami i kamerką oraz zasądzenie kosztów procesu na rzecz powoda według norm przepisanych. Pozew zawierał wniosek o zabezpieczenie dowodu. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy -Woli w W. zabezpieczył powództwo – postanowienie k. 19.
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. Sad Rejonowy dla Warszawy – W. w W. stwierdził swoja niewłaściwość i przekazał sprawę wg. właściwości Sądowi Rejonowemu w Garwolinie- k. 22.
W toku procesu powódka reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika popierała powództwo.
Pozwany J. P. reprezentowany przez zawodowego pełn. wnosił o jego oddalenie, wskazując, iż umowa majątkowa małżeńska nie była znana wierzycielom oraz podnosił nieważność umowy darowizny samochodu osobowego marki B.. Ostatecznie pełn. pozwanego zgłosił w drodze zarzutu skargę z art. 527 kc wnosząc o uznanie za bezskuteczną w stosunku do pozwanego J. P. któremu na mocy wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie XX Wydział Cywilny w dniu 6 lipca 2010 r. sygn.. akt XX GC 136/09 przysługuje wobec S. K. (1) wierzytelność w wysokości 301 092, zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu w wysokości 12 301, 43 zł umowy darowizny pojazdu z dnia 12.08.2010 r. dotyczącej samochodu osobowego marki B., model 320d, o nr nadwozia (...) pomiędzy dłużnikiem pozwanego S. K. (1) a powódką B. K. – pismo k. 78- 80.
Pozwem z dnia 27.03.2014 r. powódka B. K. wniosła o wniosła o zwolnienie od egzekucji na zasadzie art. 841 kpc zajętych przez Komornika Sądowego przy SR w Garwolinie A. K. na rzecz wierzyciela w ramach prowadzonego postepowania egzekucyjnego przedmiotów stanowiących własność powódki w postaci środków pieniężnych w wysokości 2 040 zł oraz zasadzenie na swoją rzecz od pozwanego kosztów procesu wg. norm przepisanych. Sprawa została zarejestrowana w rep. C za 2014 r. za nr 712.
W toku procesu powódka reprezentowana przez zawodowego pełn. popierała powództwo. Pozwany J. P. reprezentowany przez zawodowego pełn. wnosił o jego oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2015 r. sprawa I C 712/14 została połączona do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą I C 692/14 – k. 197.
Równolegle z niniejszą sprawą przed Sądem Rejonowym dla Warszawy W. w W. pod sygn. akt I C 3281/14 toczyła się sprawa z powództwa J. P. przeciwko B. K. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną w postaci umowy darowizny z dnia 12.08.2010 r. dotyczącej samochodu osobowego marki B., model 320d, o nr nadwozia (...) zawartej pomiędzy dłużnikiem S. K. (1) a B. K.. Wyrokiem zaocznym z dnia 20.03.2015 r. powództwo o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną zostało uwzględnione - wyrok zaoczny k. 118.
Wyrokiem z dnia 16.12.2015 r. w sprawie I C 3281/14 został utrzymany w mocy w całości wyrok zaoczny wydany w dniu 20.03.2015 r. przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w W. w sprawie I C 3281/14 - wyrok z dnia 16.12.2015 r. - k. 237.
Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje
W dniu 18.03.2014 r. Komornik Sądowy przy SR w Garwolinie A. K. w sprawie Km 109/13 prowadzonej z wniosku wierzyciela J. P. przeciwko S. K. (1) jako dłużnikowi dokonała zajęcia ruchomości znajdujących się w mieszkaniu wynajmowanym przez S. K. (1) pod adresem ul. (...) w W., których dotyczy pozew sprawie I C 692/14 przed jej połączeniem – protokół zajęcia ruchomości k. 8-9, zawiadomienie o wszczęciu egzekucji k. 10.
Obecny przy zajęciu ruchomości właściciel mieszkania W. K. oświadczył do protokołu, że zajęte ruchomości stanowią własność dłużnika S. K. (1) - protokół zajęcia ruchomości k. 8v.
Dłużnik S. K. (2) nie prowadził wspólnego gospodarstwa domowego z powódką pod adresem ul. (...) w W.. Współpracę gospodarczą z J. P. rozpoczął w 2007 r. i ich współpraca układała się bardzo źle. W 2009 r. S. K. (1) dowiedział się, że J. P. złożył pozew do Sadu przeciwko niemu- zeznania świadka S. K. (1) k. 86v.-87.
Dłużnik S. K. (1) nie kwestionował, że ruchomości objęte obydwoma pozwani stanowią własność powódki – okoliczność bezsporna.
W dniu 10.09.2003 r. B. K. ze S. K. (1) zawarła umowę majątkową małżeńską w formie aktu notarialnego na mocy której z dniem jej zawarcia wyłączyli łączącą ich dotychczas ustawową wspólność majątkową i od tej daty pozostają w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej - Akt notarialny Rep. A nr (...) k. 11-11v.
W dniu 12.08.2010 r. została zawarta umowa darowizny pomiędzy S. K. (1) jako darczyńcą, a B. K. której przedmiotem był samochód osobowy marki B. rok prod. 2006, nr nadwozia model 320d, o nr nadwozia (...) nr rej. (...) - umowa darowizny pojazdu k. 12-12v.
B. K. zarejestrowała pojazd na swoje nazwisko i obecnie ma on nr rej. (...) C – kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 13.
Sprawa XX GC 136/09 z powództwa J. P. przeciwko S. K. (1) od 2009 r. co wynika z sygn. akt.
Wyrokiem z dnia 6.07.2010 r. w sprawie XX GC 136/09 Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Gospodarczy zasądził od pozwanego S. K. (1) na rzecz J. P. kwotę 301 092 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 5.03.2009 r. do dnia zapłaty, zasądził od S. K. (1) na rzecz J. P. kwotę 12 301, 43 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz orzekł o ściągnięciu od pozwanego S. K. (1) na rzecz Skarbu Państwa-kasy Sądu Okręgowego w Warszawie kwoty 10 055 zł tytułem nieuiszczonej części kosztów sądowych. Wyrok został zaopatrzony w klauzulę wykonalności w dniu 07.10.2010 r. jako prawomocny - wyrok k. 81.
Zadłużenie S. K. (1) w sprawie Km 109/13 na dzień 20.10.2015 r. wynosi 301 092 zł z tytułu należności głównej, 231 458, 83 zł z tytułu odsetek naliczonych do dnia 20.10.2015 r. oraz dalsze odsetki w wysokości 65,99 zł dziennie od dnia 21.10.2015 r. – informacja o stanie zaległości k. 222.
W dniu 15.09.2014 r. Komornik Sądowy przy SR w Garwolinie A. K. w sprawie Km 109/13 prowadzonej z wniosku wierzyciela J. P. przeciwko S. K. (1) jako dłużnikowi dokonała zajęcia środków pieniężnych w kwocie 2 040 zł. Dłużnik S. K. (1) oświadczył do protokołu, że pieniądze te są własnością jego żony B. K.. W czasie dokonywania czynności egzekucyjnych w dniu 15.09.2014 r. pod adresem ul. (...) w W. po przybyciu Komornika S. przy SR w Garwolinie obecni byli dłużnik S. K. (1), B. K. i ich syn. Osoby te udały się na balkon gdzie S. K. (1) wyjął z kieszeni pieniądze i inne przedmioty i przekazał je swojej żonie.
W związku z tym komornik wielokrotnie wezwał żonę dłużnika do okazania zawartości portfela i torebki. W związku z wezwaniami o godz. 17.35 B. K. wyrzuciła pieniądze, które miała w portfelu w kwocie 2 040 zł i opuściła miejsce czynności. Środki w kwocie 2040 zł zostały zajęte - protokół zajęcia ruchomości k. 205 -207.
Powyższy stan faktyczny Sad ustalił na podstawie dowodów z dokumentów wymienionych wyżej, których wiarygodności nie podważała żadna ze stron. Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie uznanych za częściowo wiarygodne zeznań świadka S. K. (1) - k. 86v.- 87.
Ustalając stan faktyczny Sąd nie wziął pod uwagę zeznań świadka S. K. (1) złożonych w dniu 18.08.2015 r. k. 195v.-196 bowiem są one sprzeczne z danymi zawartymi w protokole zajęcia ruchomości z dnia 15.09.2014 r. ze sprawy Km 109/13 Komornika Sądowego przy SR w Garwolinie k. 205-207.
Zdaniem Sądu protokół sporządzony przez Komornika sądowego jako dokument urzędowy należy uznać za wiarygodny. Jego wiarygodności nikt nie podważał. Natomiast zeznania świadka S. K. (1), męża powódki i dłużnika w sprawie Km 109/13, jako osoby zainteresowanej wynikiem niniejszego postępowania mają potwierdzać twierdzenia pozwu odnośnie własności środków pieniężnych w kwocie 2 040 zł.
W myśl art. 841 § 1 kpc osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Jeżeli dłużnik zaprzecza prawu powoda, należy oprócz wierzyciela pozwać również dłużnika- § 2 wym. przepisu.
Zgodnie z art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne zgodnie z art. 232 kpc oraz obowiązane są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody - art. 3 kpc.
Na powódce reprezentowanej przez zawodowego pełn. ciążył obowiązek udowodnienia, że ruchomości, których zwolnienia spod egzekucji domagała się w pozwie oraz środki pieniężne w kwocie 2 040 zł stanowią jej własność.
Powódka w zakresie inicjatywy dowodowej ograniczyła się do złożenia wniosku dowodowego w postaci zeznań jednego świadka, jej męża i dłużnika w sprawie Km 109/13 S. K. (1).
Powódka nie złożyła żadnych dowodów z dokumentów w postaci faktur, dowodów zakupu, rachunków, umów na potwierdzenie, że ruchomości w postaci laptopa T. (...) 40 E z zasilaczem, obrazu –Krajobraz –L. Z. w ramie pozłacanej, dwu obrazów S. Grecja, telewizora S., (...) /40 V z pilotem, konsoli S. z joystickami i kamerką stanowią jej własność. Zeznania świadka S. K. (1) nie są w ocenie Sądu wystarczającym dowodem na to, że przedmiotowe ruchomości są własnością powódki. Poza tym zauważyć należy, że wszystkie ruchomości poza środkami pieniężnymi zostały zajęte pod adresem ul. (...) w W. pod którym powódka nie zamieszkuje, ani nie prowadzi pod tym adresem wspólnego gospodarstwa domowego z dłużnikiem. Ponadto W. K., właściciel mieszkania, pod którym zamieszkuje S. K. (1) i gdzie dokonano zajęcia ruchomości, wskazał, że zajęte ruchomości są własnością dłużnika.
Wobec tego niewiarygodnym jest twierdzenie powódki, że wyposażenie mieszkania, w którym powódka nie zamieszkuje w postaci obrazu –Krajobraz –L. Z. w ramie pozłacanej, dwu obrazów S. Grecja, telewizora S., (...) /40 V z pilotem, konsoli S. z joystickami i kamerką stanowi jej własność.
W odniesieniu do samochodu osobowego marki B. nr rej. (...) C powództwo podlegało oddaleniu bowiem w ocenie Sądu pozwany skutecznie podniósł zarzut uznania czynności prawnej za bezskuteczną w postaci umowy darowizny z dnia 12.08.2010 r. pomiędzy S. K. (1) jako darczyńcą, a B. K., której przedmiotem był samochód osobowy marki B. rok prod. 2006, nr nadwozia model 320d, o nr nadwozia (...).
Art. 527§ 1.kc stanowi, iż gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć. § 2. Czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. § 3. Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy podnieść należy, że wierzytelność J. P. w stosunku do S. K. (1) w kwocie 301 092 zł należności głównej wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 5.03.2009 r. do dnia zapłaty wynika z wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6.07.2010 r. w sprawie XX GC 136/09.
Sprawa XX GC 136/09 została wszczęta w 2009 r. natomiast S. K. (1) w ramach działalności gospodarczej współpracował z J. P. jak sam podał od 2007 r. i ich współpraca źle się układała od samego początku, wiedział że J. P. w 2009 r. wniósł pozew przeciwko niemu, ale się tym nie interesował. Niestawianie się przez S. K. (1) na rozprawy w sprawie XX GC 136/09 nie jest potwierdzeniem, tego, że o sprawie on nie wiedział i o swoim zadłużeniu na rzecz J. P.. Z okoliczności tych wynika, że S. K. (1) w dacie sporządzania umowy darowizny samochodu osobowego marki B. w dniu 12.08.2010 r. działał ze świadomością J. P. jako wierzyciela i pomimo tego wyzbył się składnika majątku, z którego wierzyciel mógłby się zaspokoić.
Wskutek dokonania darowizny samochodu osobowego dłużnik stał się niewypłacalny w większym stopniu niż był przed tą czynnością. W sprawie Km 109 /13 nie została wyegzekwowana od S. K. (1) żadna kwota.
Powódka jako osoba będąca w bliskim stosunku ze S. K. (1), mężem, wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Domniemanie to nie zostało obalone.
W ocenie Sądu zostały spełnione wszystkie przesłanki do uwzględniania zarzutu ze skargi paulińskiej w niniejszym postepowaniu i uznania za bezskuteczną w stosunku do J. P. umowy darowizny samochodu osobowego marki B. z dnia 12.08.2010 r. w związku z tym powództwo o zwolnienie spod egzekucji samochodu osobowego marki B. rok prod. 2006, nr nadwozia model 320d, o nr nadwozia (...) podlegało oddaleniu.
Zauważyć należy, że w równolegle toczącej się sprawie ze skargi paulińskiej pod sygn. akt I C 3281/14 wyrokiem z dnia 16.12.2015 r został utrzymany w mocy w całości wyrok zaoczny wydany w dniu 20.03.2015 r. przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w W. w sprawie I C 3281/14.
Powódka nie udowodniła również, że środki w kwocie 2 040 zł stanowiły jej własność dlatego w tym zakresie powództwo również podlegało oddaleniu. Z protokołu zajęcia ruchomości wynika bowiem, że środki pieniężne przekazywał powódce na balkonie S. K. (1), dłużnik w sprawie Km 109/13.
O kosztach procesu w obydwu połączonych sprawach orzeczono z mocy art. 98 §1 i 3 kpc. Zasądzona w pkt. II wyroku kwota 2 417 zł obejmuje opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł i koszty zastępstwa prawnego pozwanego przez radcę prawnego w kwocie 2 400 zł wynikające z § 6 pkt. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
Kwota zasądzona w pkt. IV wyroku obejmuje opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł i koszty zastępstwa prawnego pozwanego przez radcę prawnego w kwocie 600 zł wynikające z § 6 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
Z podniesionych wyżej względów orzeczono jak w wyroku.