Uzasadnienie
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że W. W. w dniu 26 lutego 2015 roku w C. zawarł umowę z przedstawicielem pokrzywdzonego (...) sp. z o.o w C., w której zobowiązał się do wyprodukowania i dostawy urządzenia- fileciarki model (...). Na poczet tego zamówienia oskarżony pobrał zaliczkę w wysokości 33.248,04 zł. Przy zawieraniu tej umowy, oskarżony działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził przedstawiciela w/w spółki w błąd, co do możliwości i zamiaru realizacji zobowiązania. W. W. wiedział, że tego zamówienia nie wykona. Zwrócił pokrzywdzonemu część zaliczki w kwocie 5.248,40 zł.
W toku postępowania przygotowawczego oskarżony W. W. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co potwierdził również zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Oskarżony oświadczył, że chciałby dobrowolnie poddać się karze 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata, oddanie w okresie próby pod dozór kuratora, zobowiązał się do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, nadto wyraził zgodę na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł oraz zobowiązanie do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 28.000 zł.
W związku z powyższym Prokurator Rejonowy do przesłanego aktu oskarżenia dołączył wniosek w trybie art.335§1 kpk wnosząc o skazanie bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie oskarżonemu W. W. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata, oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora, zobowiązanie W. W. do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł oraz zobowiązanie do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 28.000 zł.
Należy w tym miejscu również wskazać, że przed rozpoznaniem wniosku Prokuratora Sąd Rejonowy rozważył, czy zarzucony oskarżonemu czyn wypełnia znamiona przestępstwa z art. 286§1 kk.
Należy w tym miejscu wskazać, że art.286§1 kk ustanawia odpowiedzialność karną za przestępstwo oszustwa. Polega ono na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym przez wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu lub niezdolności należytego pojmowania przedsiębranego działania. Celem działania sprawcy jest dążenie do osiągnięcia korzyści majątkowej. Przy czym wprowadzenie w błąd polega na tym, że sprawca swoimi podstępnymi zabiegami doprowadza inną osobę do mylnego wyobrażenia o rzeczywistym stanie rzeczy. Środkiem użytym do wprowadzenia w błąd może być słowo, pismo, fałszywe narzędzie lub urządzenie. Do przypisania oszustwa nie jest potrzebne użycie szczególnego podstępu, lecz wystarczy każde działanie mogące wprowadzić poszkodowanego w błąd. Strona podmiotowa przestępstwa oszustwa polega na umyślności. Działanie sprawcy motywowane jest osiągnięciem celu w postaci korzyści majątkowej. Wymagana jest więc szczególna postać zamiaru bezpośredniego kierunkowego (dolus directus coloratus) (M. Szewczyk, Komentarz do kodeksu karnego).
W ocenie Sądu Rejonowego, czyn zarzucony oskarżonemu W. W. wypełnił znamiona przestępstwa wskazanego we wniosku tj. art.286§1 kk. W opisie czynu wskazano jasno i szczegółowo sposób działania oskarżonego. Zdaniem Sądu, przyjęty przez Prokuratora opis czynu odzwierciedla wszystkie przesłanki niezbędne dla kwalifikacji prawnej z art.286§1 kk.
Sąd Rejonowy uznał, że okoliczności popełnienia przestępstwa przez W. W. i jego wina nie budzą żadnych wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i opisał sposób wprowadzenia w błąd pokrzywdzonego.
Zaproponowana kara odpowiada stopniowi zawinienia oskarżonego W. W. oraz stopniowi społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Przy rozpoznawaniu wniosku Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony jest bardzo młodą osobą- ma 26 lat, wkracza dopiero w dorosłe życie. Posiada wykształcenie wyższe. Prowadzi własna działalność gospodarczą. Osiąga miesięczne dochody w wysokości 3.500 zł. Jest żonaty i ma jedno dziecko.
W związku z postawą oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz powyższymi okolicznościami, Sąd uwzględnił wniosek w trybie art.335 §1 kpk o wydanie wyroku skazującego w zaproponowanej postaci.
Sąd Rejonowy uznał W. W. za winnego popełnienia przestępstwa z art.286§1 kk i za to na podstawie tego przepisu Sąd skazał oskarżonego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art.69§1 i 2 kk i art.70§2 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd Rejonowy warunkowo zawiesił na kres próby wynoszący 2 lata. Na podstawie art.72§1 pkt.1 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby, na podstawie art.33§2 kk Sąd wymierzył oskarżonemu kare grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę równą 20 zł. Na podstawie art.46§1 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) sp. z o.o. kwoty 28.000 zł.
Stosując dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary Sąd miał na względzie fakt, że podstawową przesłanką stosowania omawianej instytucji jest pozytywna prognoza. Wyraża się ona w przekonaniu, że sprawca wykona nałożone obowiązki próby i nie powróci do przestępstwa, a zatem wykonanie wymierzonej mu kary nie jest koniczne. W ocenie Sądu, w odniesieniu do oskarżonego powyższe przesłanki zostały spełnione. W. W. nie był dotychczas karany sądownie. Jest to niewątpliwie okoliczność łagodząca.
Sąd nie dopatrzył się okoliczności obciążających.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk i art.2 ust.1 pkt.2 i art.3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.