Uzasadnienie
Powód (...) Kasa (...). (...) z siedzibą w C. w dniu 02.09.2016 roku złożył do (...) pozew o zasądzenie od pozwanego W. R. (1) kwoty 19.762,06 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym do dnia zapłaty i kosztów procesu. W dniu 24.11.2016 r. tenże Sąd wydał nakaz zapłaty w sprawie VI Nc-e (...), od którego pozwany 15.03.2024r. wniósł sprzeciw, albowiem nakaz nie został mu nigdy prawidłowo doręczony. Sprawę finalnie przekazano do tutejszego Sądowi. W piśmie procesowym z 14.03.2025 r. powód podtrzymał swe żądania w całości, wskazał ponadto sposób wyliczenia zadłużenia (k. 75 – 77 akt). Pozwany pismem z 05.05.2025 r. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Wskazał, że umowa zawierała klauzule abuzywne, a także zarzucił powodowi nieudowodnienie roszczenia co do zasady i wysokości (k. 122 – 124 akt).
W dniu 03.09.2025 roku wpłynęło pismo powoda, w którym odniósł się do twierdzeń pozwanego, a ponadto wniósł o rozpoznanie niniejszej sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczony oraz o zawiadomienie o toczącym się postępowaniu (...) 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Wierzytelności z siedzibą w I. (k. 145 - 156 akt).
Postanowieniem z dnia 15.10.2025 roku Sąd oddalił wniosek powoda o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym oraz o zawiadomienie o toczącym się postępowaniu (...) 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Wierzytelności z siedzibą w I..
Sąd ustalił i zważył, co następuje
W dniu 13.10.2015 roku pozwany W. R. (1) zawarł z powodem umowę pożyczki (kredyt konsumencki) nr (...). Pozwany otrzymał pożyczkę w kwocie 18.500 zł, a całkowita kwota do spłaty miały wynosić 34.912,26 zł. Umowa podlegała oprocentowaniu w wysokości 9,5% w dniu zawarcia umowy (oprocentowanie było zmienne). W umowie zastrzeżono prawo naliczania odsetek od zadłużenia przeterminowanego, a także prawo jej wypowiedzenia. Umowa została zawarta na okres od 13.10.2015 r. do 19.09.2025 roku. Spłata pożyczki miała następować w ratach miesięcznych według harmonogramu. Przedłożono dowód wypłaty pożyczki, jak również wydruk z rachunku na okoliczność wykazania wysokości zadłużenia.
W dniu 24.05.2016 roku powód wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki. W dniach 04.03.2016 r. i 30.03.2016 r. skierował do niego wezwania do zapłaty.
(dowód: umowa z załącznikami – k. 90 – 92 i 99 – 100 oraz 107 akt, OWU – 93 – 94 i 108 – 110, wypowiedzenie – k. 95 – 96, wezwania – k. 101 – 104, wyciąg z rachunku – k. 105 - 106)
W dniu 26.03.2021 roku powód zbył na rzecz (...) 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Wierzytelności z siedzibą w I. wierzytelności wskazane w załączniku do umowy, w tym wobec pozwanego.
(dowód: dokumentacja związana z cesją – k. 169 - 201 akt)
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przedłożone przez powoda dokumenty oraz ich kopie, którym Sąd dał wiarę w pełni, a które pozwoliły na poczynienie powyższych ustaleń faktycznych. W ocenie Sądu udowodniono zawarcie umowy pożyczki i jej wypłacenie, a także fakt wypowiedzenia umowy.
Powód w dniu 26 marca 2021 roku zbył przysługująca mu wierzytelność na rzecz podmiotu trzeciego- (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Wierzytelności z siedzibą w I.. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie art. 192 pkt 3 k.p.c., zgodnie z którym z chwilą doręczenia pozwu, zbycie w toku sprawy rzeczy lub prawa, objętych sporem, nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy, a nabywca może wejść na miejsce zbywcy za zezwoleniem strony przeciwnej- nie miał zastosowania.
Powyższy przepis miałby zastosowanie w sprawie, o ile przed zbyciem wierzytelności doszłoby do doręczenia odpisu pozwu stronie pozwanej. W niniejszej sprawie do zbycia wierzytelności doszło natomiast w dniu 26.03.2021 roku, zaś pozew doręczono dopiero w 23.04.2025r. (k. 115 akt). Na dzień zamknięcia rozprawy powodowi nie przysługiwała już dochodzona od pozwanego wierzytelność.
Zgodnie z art. 196 § 1 i 2 k.p.c. jeżeli okaże się, że powództwo zostało wniesione nie przez osobę, która powinna występować w sprawie w charakterze powoda, sąd na wniosek powoda zawiadomi o toczącym się procesie osobę przez niego wskazaną. Osoba ta może w ciągu dwóch tygodni od doręczenia zawiadomienia wstąpić do sprawy w charakterze powoda. Osoba zawiadomiona, która zgłosiła przystąpienie do sprawy w charakterze powoda, może za zgodą obu stron wstąpić na miejsce strony powodowej, która wówczas będzie od udziału w sprawie zwolniona. W razie wyrażenia zgody na zmianę strony powodowej pozwany może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie dotychczasowych kosztów od osoby, która poprzednio występowała jako powód.
Wskazać należy, że powyższy przepis nie ma jednak zastosowania w postępowaniu uproszczonym. Zgodnie z art. 505¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu uproszczonym rozpoznaje się sprawy o świadczenie, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia z rękojmi lub gwarancji - jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty. Niniejsza sprawa nadawała się zatem do rozpoznania właśnie w postępowaniu uproszczonym i jednocześnie w ocenie Sądu brak jest podstaw do pominięcia przepisów o tymże postępowaniu.
Zgodnie z art. 505⁴ § 1 k.p.c., w postępowaniu uproszczonym zmiana powództwa jest niedopuszczalna. Przepisów art. 75-85 oraz art. 194-196 i art. 198 nie stosuje się.
Powód od dnia 26.03.2021 roku nie posiadał legitymacji procesowej czynnej w sprawie.
Powództwo należało zatem oddalić, jako złożone przez podmiot nieuprawniony, o czym Sąd orzekł w punkcie pierwszym wyroku.
Orzeczenie o kosztach w punkcie drugim sentencji wyroku Sąd oparł o treść art. 98 i 108 k.p.c., uznając powoda, za stronę przegrywającą proces w całości i zasądzając od niego na rzecz pozwanego kwotę 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami. Na koszty składały się zwrot kosztów zastępstwa procesowego pozwanego – 3.600 zł i zwrot opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa – 17 zł.
Sędzia
/Magdalena Pniewska/