Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 kwietnia 2025 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wystąpił do Sądu Okręgowego w Łodzi o rozważenie możliwości przekazania niniejszej sprawy do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w trybie art. 36 k.p.k. Z akt sprawy wynika, że oskarżony oraz dwóch świadków mieszkają na terenie (...), a tylko jeden świadek na terenie (...).
Zgodnie z treścią przepisu art. 36 k.p.k., sąd wyższego rzędu nad sądem właściwym może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli większość osób, które należy wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego.
Sąd Odwoławczy zważył, co następuje
Przekazanie sprawy do sądu równorzędnego w trybie art. 36 k.p.k. stanowi wyjątek od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy miejscowo. Każdy wyjątek powinien być interpretowany zgodnie z regułami wykładni zawężającej.
W niniejszej sprawie wezwaniu na rozprawę podlega trzech świadków, w tym dwóch mieszka w (...), a trzeci w (...). Odległość z (...) do (...) to nieco ponad 100 km., istnieje bardzo dobre połączenie komunikacyjne zarówno kolejowe jak i drogowe. W art. 36 k.p.k. nie chodzi tylko o zwykłą większość osób, które należy wezwać na rozprawę, ale o taką większość, która czyni przekazanie sprawy do innego sądu równorzędnego uzasadnioną względami ekonomiki procesowej i jest uzasadnialna z punktu widzenia odstępstwa od zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. W realiach niniejszej sprawy żadna z tych przesłanek nie jest spełniona.
Gdyby Sąd właściwy przystąpił niezwłocznie do rozpoznania sprawy, po wpłynięciu aktu oskarżenia do sądu w czerwcu 2024 r., to aktualnie z dużym prawdopodobieństwem sprawa byłaby już zakończona prawomocnie. Względy ekonomiki procesowej i uwzględnienie interesu stron postępowania nakazuje podjęcie intensywnych działań w kierunku przystąpienia wreszcie do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy rzeczowo i miejscowo niż koncentrowanie się na poszukiwaniu dróg przekazania sprawy do innych sądów.