Uzasadnienie
Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego S. A. o wydanie wyroku łącznego i połączenie jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w wyrokach Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 22 stycznia 2009 roku w sprawie VI K 3/09, z dnia 30 stycznia 2009 roku w sprawie VI K 4/09, z dnia 15 czerwca 2009 roku w sprawie VI K 384/09 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 28 kwietnia 2011 roku w sprawie II K 105/10.
Wobec S. A. w dniu 21 grudnia 2011 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie II K 84/11 wydał wyrok łączny, którego przedmiotem były wszystkie jego dotychczasowe skazania, w tym kary wskazane w przedmiotowym wniosku.
Następnie postanowieniami tutejszego Sądu z dnia 7 sierpnia 2012 roku w sprawie II K 55/12 i z dnia 13 maja 2014 roku w sprawie II K 44/14 umorzono postępowania w sprawie o wydanie wobec S. A. wyroku łącznego, obejmujące rozstrzygnięcia wskazane w przedmiotowym wniosku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Wniosek skazanego nie może zostać uwzględniony z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej.
Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawie o sygn. akt II K 44/14. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące S. A., które są również objęte jego aktualnym wnioskiem. Od czasu wydania tamtego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 44/14 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 k.p.k. Oznacza ona, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie.
Ponadto, z uwagi na złożony przez skazanego wcześniejszy wniosek o wydanie wyroku łącznego, tutejszy Sąd w sprawie II K 55/12, na podstawie art.572 k.p.k. w zw. z art.17§1 pkt 7 k.p.k., umorzył już postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art.632 pkt 2 k.p.k.
Biorąc pod uwagę fakt, iż skazany miał w niniejszym postępowaniu wyznaczonego obrońcę z urzędu należało orzec o należnym mu wynagrodzeniu.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.