Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Końskich wyrokiem z dnia 21 maja 2013r. sygn. II W 412/12 uznał obwinioną A. K. winną tego, że w dacie od połowy sierpnia daty bliżej nieustalonej 2011r. do 5 września 2011r. w miejscowości R. gminy (...) na ulicy (...) w celu dokuczenia innej osobie parkowała samochód marki J. (...) o nr rej (...) na wprost domu nr (...) gdzie zamieszkuje M. J., a następnie włączała w w/w pojeździe światła drogowe i świeciła nimi w okna domu oraz włączała sygnał dźwiękowy, złośliwie niepokojąc w ten sposób wyżej wymienioną i kwalifikując ten czyn jako wykroczenie z art. 107 kw i na mocy tegoż przepisu wymierzył jej karę nagany; zasądził od obwinionej A. K. na rzecz oskarżycielki posiłkowej M. J. 324 złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania.
Apelację od tego wyroku wywiodła obrońca obwinionej zarzucając:
a/. wybiórczość, bez wymaganej bezstronności i z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, oceny materiału dowodowego, a w szczególności dowolną ocenę zeznań świadka O. K. i bezpodstawną odmowę cech wiarygodności wyjaśnieniom obwinionej co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych i bezpodstawnego przypisania obwinionej winy za czyn którego w rzeczywistości nie popełniła, b/. bezpodstawne nie uwzględnienie opisanego w apelacji wniosku dowodowego obrońcy obwinionej co doprowadziło do niewyjaśnieni istotnych okoliczności faktycznych mających wpływ na treść wyroku.
Podnosząc te zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionej od popełnienia przypisanego jej czynu albo o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Apelację wywiodła także obwiniona zarzucając jak to wynika z jej treści błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezpodstawnym, będącym następstwem wadliwej oceny materiału dowodowego przypisania jej winy za czyn którego w rzeczywistości nie popełniła, w konkluzji wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie jej od popełnienia przypisanego jej czynu.
Na rozprawie odwoławczej obrońca obwinionej zmodyfikowała wnioski obu apelacji wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania wobec przedawnienia karalności oświadczając nadto, że rezygnuje z kosztów zastępstwa procesowego.
Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej na rozprawie odwoławczej wnosiła o nieuwzględnienie obu apelacji i stwierdzając iż doszło do przedawnienia karalności, wniosła nadto z zasądzenie na rzecz swojej mocodawczyni kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Niezależnie od granic apelacji i podniesionych w nich zarzutów, zgodnie natomiast ze stanowiskiem wymienionym przez obie strony na rozprawie odwoławczej wobec wystąpienia w sprawie ujemnej przesłanki prawnej w postaci przedawnienia karalności zaskarżony wyrok podlega uchyleniu, a postępowanie w sprawie umorzeniu.
Od czasu zakończenia zdarzeń będących przedmiotem osądu, a opisanych w zaskarżonym wyroku czyli od 5 września 2011r. do chwili obecnej upłynął okres ponad 2 lat i zgodnie z przepisem art. 45 § 1 kw ustała karalność tych czynów, czego konsekwencją zgodnie z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw postępowanie w sprawie należy umorzyć.
O kosztach postępowania należnych oskarżycielce posiłkowej orzeczono na zasadzie art. 118 § 2 kpsw.
SSO Wojciech Arczyński
A.W