Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2013r. Sąd odrzucił ponowny wniosek pozwanej o zwolnienie od opłaty sądowej od apelacji na podstawie art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pozwana E. S., która domagała się jego uchylenia. Zarzuciła, że stanowisko o ponownym złożeniu wniosku opartego na tych samych okolicznościach, bez faktycznego uzasadnienia tego poglądu narusza przepisy postępowania i uniemożliwia poznanie toku rozumowania Sądu I instancji oraz uniemożliwia odniesienie się do rozstrzygnięcia, w tym postawienie zarzutów podważających jego trafność.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie pozwanej jako niedopuszczalne należało odrzucić.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, że podstawę prawną dla podjętej decyzji procesowej stanowi przepis art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j.t.: Dz. U. z 2010r., Nr 90, poz. 594, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach podlega odrzuceniu; na odrzucenie wniosku nie przysługuje zażalenie. W takiej więc sytuacji niewątpliwie, zdaniem Sądu I instancji, ponowny wniosek pozwanej o zwolnienie od opłaty od apelacji, choć zawierał informację o upadku kilki zwierząt hodowlanych, oparty został na tych samych okolicznościach faktycznych, i dlatego właśnie podlegał odrzuceniu na podstawie wskazywanego przepisu prawa. O tym, że postanowienie Sądu jest niezaskarżalne pozwana została skutecznie powiadomiona. Wobec tego już Sąd Rejonowy powinien odrzucić jej zażalenie na to postanowienie, jako niedopuszczalne, zgodnie z art. 370 k.p.c.
Dalej trzeba wyjaśnić, że stosownie do art. 357 § 2 k.p.c. sąd doręcza stronie odpis postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym wraz z uzasadnieniem tylko wtedy, gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia. Dlatego właśnie Sąd pierwszej instancji wobec stwierdzenia, że na wydane postanowienie nie przysługuje zażalenie zwolniony był od jego sporządzenia, a jedynie dla jasności wskazał podstawę prawną wydanego orzeczenia. W tym stanie zarzuty zażalenia, że Sąd nie wyjaśnił swego stanowiska procesowego, co uniemożliwia odniesienie się do jego poprawności i postawienie zarzutów, pozostaje bez znaczenia dla rozpoznania sprawy. Nie wiadomo też, skąd przywołany w zażaleniu argument, że pozwana przedstawiła „..argumentację wniosku… jak w pierwszym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych”.
Należy też wyjaśnić, że celem wprowadzenia do ustawy przepisu art. 107 ust. 2 było zahamowanie obstrukcyjnej działalności strony wnioskującej, która w ten sposób mogłaby w nieskończoność blokować merytoryczne postępowanie w sprawie, składając kolejne wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych.
W tym stanie, skoro zgodnie z powoływaną regulacją na postanowienie o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od opłaty od zażalenia nie przysługuje zażalenie, należało orzec jak w postanowieniu, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c.