Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 maja 2026 roku, które przekazane zostało do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w dniu 5 maja 2026 roku, X. P. wniosła o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Opolu w sprawie o sygn. akt II K (...) 25, doszło do naruszenia jej prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 4 000 zł.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725; dalej jako ustawa o skardze), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu jego zakończenia, przy uwzględnieniu łącznego dotychczasowego czasu trwania postępowania, charakteru sprawy, stopnia jej zawiłości faktycznej i prawnej, znaczenia dla strony, która wniosła skargę, rozstrzyganych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy o skardze).
W tej sprawie nie można uznać, że poważne zastrzeżenia budzi terminowość czynności podejmowanych przez sądy. Oskarżycielka subsydiarna nie dopełniła wymogów formalnych wniesionego aktu oskarżenia. Po wyznaczeniu jej pełnomocnika z urzędu składała liczne zastrzeżenia co do jego osoby, co skutkowało wydłużeniem postepowania i wyznaczeniem kolejnego. Opóźnienia stąd wynikłego nie można zakwalifikować w kategoriach przewlekłości postępowania. Z tego powodu Sąd Apelacyjny nie stwierdził, by w sprawie można było mówić o przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 ustawy o skardze.
Z tych powodów skarga nie została uwzględniona.
Kierując się względami sytuacji materialnej Sąd Apelacyjny zwolnił skarżącą od kosztów postępowania w przymiocie skargi (art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze).
Cezariusz Baćkowski Andrzej Kot Artur Tomaszewski