Uzasadnienie
do punktu 1. wyroku z dnia 3 czerwca 2026 r.
Pozwany w piśmie procesowym z dnia 16 lutego 2026 r. cofnął w części apelację, tj. co do punktu 1. wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 2 września 2025 r. (I C 1612/24). Pozwany podtrzymał apelację w pozostałym zakresie, (pismo procesowe pozwanego, k. 348 – 350).
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Postępowanie apelacyjnego w zakresie zaskarżenia punktu 1. wyroku Sądu Okręgowego w Płocku podlegało umorzeniu.
Zgodnie z art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c. w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Umorzenie postępowania apelacyjnego w określonym zakresie jest wynikiem uwzględnienia stanowiska tej strony, gdyż stanowi wyraz jej rezygnacji z poszukiwania ochrony własnego roszczenia w ramach postępowania apelacyjnego i nie podlega kontroli sądu odwoławczego (tak trafnie np.: SN w uchwale z dnia 29 maja 2000 r., III CZP 6/00, opubl. Wokanda Nr 7/2000 s. 6). Rezygnacja strony z dalszego popierania własnej apelacji należy do jej uprawnień procesowych, z których może korzystać w ramach swobodnej dyspozycji, bowiem to strona decyduje o przedmiocie zaskarżenia i o tym, czy jej interes wymaga rozpoznania sprawy w wyższej instancji.
Wobec skutecznego cofnięcia apelacji w części, Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie apelacyjne w części, tj. co do zaskarżenia punktu 1. wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 2 września 2025 r., na podstawie art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c. (...)