Uzasadnienie
Rozpoznając zażalenie wierzyciela na postanowienie Sądu Okręgowego, którym oddalono wniosek o wydanie dalszego tytułu wykonawczego, Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W zakresie mającym znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w art. 793 kpc mowa o tym, że w razie potrzeby prowadzenia egzekucji z kilku składowych części majątku tego samego dłużnika, sąd oprócz pierwszego tytułu wykonawczego może wydawać dalsze tytuły, oznaczając cel, do którego mają służyć, i ich liczbę porządkową.
Jednoznacznie więc ustawodawca zezwolił na wydawanie w omawianej sytuacji kolejnych tytułów wykonawczych tylko wtedy, gdy zachodzi potrzeba prowadzenia egzekucji z różnych części składowych majątku dłużnika, to jest z prawa, jakie mu przysługuje, nie zaś z prawa, które w przyszłości uzyska. W odniesieniu do przyszłej części składowej majątku dłużnika nie da się przecież prowadzić egzekucji. Oznacza to, że nie sposób zasadnie twierdzić, że wystąpiła potrzeba prowadzenia egzekucji z części składowej majątku dłużnika, skoro prawo, które miałoby być w kolejnym tytule wykonawczym oznaczone jako przedmiot egzekucji nie przysługuje dłużnikowi. Ustawodawca nie przewidział wydawania tytułów wykonawczych „na wszelki wypadek”, w razie zaistnienia okoliczności, w których być może dłużnik nabędzie prawo mogące być przedmiotem egzekucji. W art. 793 kpc upoważnił sądy do wydawania dalszych tytułów wykonawczych tylko w razie potrzeby prowadzenia egzekucji, która nie występuje, gdy częścią składową majątku dłużnika nie jest prawo, do którego miałaby być egzekucja skierowana.
Tymczasem wierzyciel sam podnosi, że potrzeba prowadzenia egzekucji jest hipotetyczna, gdyż dłużnik nie jest właścicielem nieruchomości, do której chce skierować egzekucję. Nie może odnieść skutku zamierzonego przez wierzyciela zawarty w zażaleniu wywód, że w takich samych okolicznościach, jak ta, która wystąpiła w niniejszej sprawie, w innej uzyskał kolejny tytuł wykonawczy, gdyż Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stosuje art. 793 kpc, nie zaś pogląd dotyczący jego wykładni przyjęty w innej sprawie, którego nie podziela.
Ponieważ z naprowadzonych przyczyn wniosek o wydanie kolejnych tytułów wykonawczych, mających być oznaczonymi numerami (...) w celu ustanowienia hipotek przymusowych na nieruchomościach objętych księgami wieczystymi o numerze, odpowiednio, (...) Sądu Rejonowego w Kartuzach, został prawidłowo oddalony przez Sąd Okręgowy, zbędne jest odnoszenie się do dalszej argumentacji wierzyciela dotyczącej braku skutku wcześniejszych tytułów wykonawczych ((...)), które uzyskał w celu ustanowienia hipoteki przymusowej na wierzytelności hipotecznej dłużnika na nieruchomościach objętych księgami wieczystymi nr (...). (...) Sądu Rejonowego w Kartuzach.
Niezależnie bowiem od określonego w art. 1000 § 1 kpc skutku przysądzenia własności nieruchomości nie może już zachodzić potrzeba prowadzenia egzekucji ze wskazanych przez wierzyciela części składowych majątku dłużnika, skoro nie stanowią jeszcze jego własności.
Zaskarżone postanowienie jest więc prawidłowe.
Zażalenie – jako bezzasadne – podlega zatem oddaleniu na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 kpc.