Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 października 2004 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Sąd nie znalazł podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Zauważył, że jednym z głównych postanowień statutu Stowarzyszenia jest obrona interesów zawodowych członków. Co więcej, Stowarzyszenie zrzesza wyłącznie osoby prowadzące działalność gospodarczą. Statut zawiera zapis o pozyskiwaniu środków ze składek członkowskich, z zapisów, darowizn, dochodów niestałych i także o możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, rezygnacja stowarzyszenia z pobierania składek członkowskich nie jest więc wystarczającym powodem do przyznania prawa pomocy.
Od powyższego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło Stowarzyszenie Kupców "H-M", wnosząc o uchylenie postanowienia w całości, zarzucając naruszenie przepisu art. 246 par. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, naruszenie ustawy Prawo o stowarzyszeniach, a także nierozpoznanie istoty sprawy i błędne ustalenia w zakresie stanu faktycznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Generalną zasadą, wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ jest ponoszenie przez strony kosztów swojego udziału w sprawie. Zwolnienie od kosztów sądowych następuje w drodze wyjątku.
Prawo pomocy odnosi się do sytuacji, w których strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w całości lub też częściowo - art. 246 par. 1 i 2 przytoczonej ustawy, przy czym ciężar dowodu spoczywa na wnioskującym o prawo pomocy. Oznacza to, że wnioskujący musi udowodnić zaistnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, zaś nie wypełnienie przesłanek określonych w art. 246 par. 2 tej ustawy skutkuje oddaleniem wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wykazał w sposób dostateczny niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu Stowarzyszenie mogło i powinno liczyć się z ewentualnymi skargami do Naczelnego Sądu Administracyjnego i koniecznością ponoszenia w związku z tym kosztów, skoro w statucie wskazano jako jeden z podstawowych celów Stowarzyszenia obronę interesów zawodowych jego członków; a w związku z tym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest zasadne.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.