Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 września 2003 r., II SA/Wr. 2049/00 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę Janusza W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości.
W dniu 31 marca 2004 r. /data nadania przesyłki pocztowej/ Janusz W., reprezentowany przez adwokata Jolantę W., wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./. Stosownie do tego przepisu w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może w określonym tym przepisem terminie tj. do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Z powyższego wynika, że skarga kasacyjna musi odpowiadać warunkom określonym w art. 176 tej ustawy oraz musi być, zgodnie z art. 175 par. 1 ustawy, sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Stosownie zaś do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna podlega wpisowi stałemu i nie została należycie opłacona, co skutkuje jej odrzuceniem. Nienależyte opłacenie polega na niezastosowaniu się do wymogów przewidzianych w art. 219 par. 2 zd. 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym "opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu". Opłata uiszczona znakami opłaty skarbowej nie odnosi bowiem skutku prawnego.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 par. 3 w związku z art. 221 oraz art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.