Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wyrokiem z dnia 26 listopada 2003 r. oddalił skargę R. i K. W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r., nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli R. i K. W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Powyższa skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, iż w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego strona może, w terminie do dnia 31 marca 2004r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W myśl przepisów tej ustawy, skarga winna odpowiadać warunkom określonym w art. 176, być zaopatrzona podpisem (art. 46 § 1 pkt 4 ustawy), a nadto powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Te ostatnie wymagania wynikają z art. 175 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna sporządzona pismem maszynowym z oznaczeniem jako wnoszących R. i K. W. nie została podpisana, a nadto nie odpowiada warunkom określonym w art. 175 § 1 powołanej ustawy, ponieważ nie została wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego.
Z powyższych względów jako niedopuszczalna, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.