Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 25 listopada 2003 r. sygnatura akt II SA/Wr 487/2001, oddalił skargę B. Q. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2000 r. Nr [...].
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła B. Q., reprezentowana przez radcę prawnego H. W. Skarga ta nie została opłacona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Skarga kasacyjna podlega opłacie na mocy art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) podlega wpisowi stałemu bądź stosunkowemu. W powyższej sprawie przedmiotem zaskarżenia były należności niepieniężne, więc na mocy art. 231 cytowanej ustawy skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej, w wysokości określonej w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosiła połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Zgodnie z art. 219 § 1 i 2 wskazanej ustawy opłata sądowa dokonywana jest przy wnoszeniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłata sądowa winna być dokonana w gotówce do kasy właściwego sądu administracyjnego, bądź na rachunek bankowy sądu administracyjnego. Art. 221 przytoczonej ustawy stanowi, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wobec nieopłacenia skargi kasacyjnej Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.