Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zarządzeniem z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt III SAB/Lu 40/23, pozostawił bez rozpoznania wniosek D.O. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 6 grudnia 2023 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku o przywróćcie terminu do wniesienia zażalenia, poprzez złożenie: 1) jednego egzemplarza odpisu wniosku o przywrócenie terminu;
- 2) dwóch egzemplarzy pisma zawierającego wyjaśnienie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia;
- 3) uprawdopodobnienia tej okoliczności oraz 4) uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 21 lutego 2024 r. W dniu 29 lutego 2024 r. skarżący osobiście złożył w Biurze Podawczym WSA w Lublinie pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu. Wykonanie wezwania Sądu nastąpiło jednakże jeden dzień po upływie zakreślonego terminu, dlatego też WSA w Lublinie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. dalej "P.p.s.a."), wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia pozostawił bez rozpoznania.
Z powyższym zarządzeniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a).
W rozpoznawanej sprawie, w związku z tym, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu zawierał braki formalne, sędzia przewodniczący wezwał skarżącego do ich usunięcia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z akt sądowych, wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 21 lutego 2024 r. Termin zatem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu kończył swój bieg w dniu 28 lutego 2024 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że w dniu 29 lutego 2024 r. skarżący wykonał wezwanie Sądu. Uzupełnienie braków formalnych wniosku nastąpiło jednakże jeden dzień po upływie zakreślonego siedmiodniowego terminu od daty doręczenia wezwania, a to oznacza, że nie wywołało ono żadnych skutków. W myśl bowiem art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji zastosował w art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a. i pozostawił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.