Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1344/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie, Sąd I instancji) odrzucił skargę K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 27 marca 2025 r. nr DKO-WOPN.401.18.2025.ng w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że pełnomocnik skarżącej został wezwany uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 24 listopada 2025 r. Mimo upływu terminu (1 grudnia 2025 r.) pełnomocnik skarżącej nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, tj. nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Na wskazane na wstępie postanowienie zażalenie wywiodła skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego. W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia wskazano, że kopia pełnomocnictwa potwierdzona za zgodność z oryginałem została złożona "już przy piśmie z dnia 2 maja 2025 r. (odpis wraz z oryginałem dowodu nadania listu poleconego – w załączeniu). Nota bene – także na wezwanie tego Sądu do uzupełnienia braków formalnych.". Zdaniem skarżącej kasacyjnie odrzucenie skargi jest niezasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie nadrzędne znaczenie ma jednak treść art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 46 § 3 zd. 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie przedłożono dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego radcę prawnego do reprezentacji spółki. Pełnomocnik skarżącej został wezwany uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało uznane za doręczone w dniu 24 listopada 2025 r., jednak pozostało bez odpowiedzi strony skarżącej. Brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a.). Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę.
Odnosząc się do stanowiska zawartego w zażaleniu odnotować należy, że zdaje się ono odwoływać do okoliczności niedotyczących niniejszej sprawy. W aktach sądowych sprawy brak jest uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa, na którą powołuje się pełnomocnik skarżącej. Jednocześnie zauważyć należy, że pierwsze pismo w sprawie, tj. skarga, zostało złożone w dniu 5 maja 2025 r., a zatem pełnomocnictwo nie mogło zostać nadesłane "już przy piśmie z dnia 2 maja 2025 r.". Tej skargi prawdopodobnie dotyczy nadesłane przy zażaleniu potwierdzenie nadania pisma w placówce pocztowej. Skarga nie wymienia załączników. Pełnomocnik skarżącej nie odebrał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, które zostało uznane za doręczone zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Mając na uwadze przytoczone rozbieżności między stanem faktycznym sprawy a uzasadnieniem zażalenia, podlegało ono oddaleniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.